Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na stanowisku dowódcy korpusu, który został przeformowany w 7 Gwardyjską Dywizję Zmechanizowaną, stacjonując na terenie Czechosłowacji wchodząc w skład Centralnej Grupy Wojsk. Funkcję tę pełnił do maja 1946 roku. Od maja 1946 do kwietnia 1947 roku był słuchaczem Wyższego Akademickiego Kursu przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa. Po jego ukończeniu został dowódcą wojsk pancernych i zmechanizowanych Południowej Grupy Wojsk w Rumunii, funkcję tę pełnił do lutego 1948 roku. Następnie został dowódcą 8 Armii Zmechanizowanej wchodzącej w skład Przykarpackiego Okręgu Wojskowego, pełniąc ją do września 1950 roku.
Potem był w okresie od września 1950 do kwietnia 1951 roku w dyspozycji Ministra Obrony ZSRR, następnie został zastępcą szefa Głównego Zarządu Wojsk Samochodowych Ministerstwa Obrony ZSRR. Funkcję tę pełni do śmierci.
Pochowany został na cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.
Awanse generał major (3.05.1942)Uchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 615 z 3 maja 1942. generał porucznik (18.01.1943)Uchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 57 z 18 stycznia 1943.