Aresztowany przez Niemców 17 maja 1940, po czym – wraz z grupą ponad 758 młodych Polaków – 14 czerwca 1940 został przewieziony z Tarnowa do obozu KL Auschwitz – był to pierwszy masowy transport do Auschwitz. W obozie otrzymał numer obozowy 337. Na dworcu PKP w Tarnowie znajduje się tablica z nazwiskami pierwszych więźniów wywożonych do Auschwitz – jest wśród nich Julian Gazda. W 1942 r. został przeniesiony do obozu KL Mauthausen-Gusen (nr 1476 i 46692). Po wyzwoleniu przez Amerykanów był w Linzu (Obóz polski nr. 70 Katzenau), następnie od 1947 r. w USA, gdzie zamieszkał u rodziny żony. Pracował w redakcji „Nowy Świat”. Zmarł w Nowym Jorku w 1949 r.
W listopadzie 1922 r. w Przeworsku ożenił się z Aleksandrą Heleną z Wyrzyków h. Lubicz (1896–1978), z którą miał córkę Alinę Olko (ur. 1923) i syna Władysława Leszka (ur. 1927).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 7 lipca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie – 15 marca 1923 „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.” Srebrny Krzyż Zasługi – 18 marca 1930 „za zasługi na polu przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego”M.P. z 1930 r. nr 66, poz.