Stanisław Pintal (ros. Станислав Францевич Пинталь, ur. 1894 w Biłgoraju, zm. 9 grudnia 1937 w Moskwie) – radziecki wojskowy i funkcjonariusz służb specjalnych narodowości polskiej.
Życiorys Był synem wyrobnika, od 1904 sam pracował jako wyrobnik, 1910 skończył dwuklasową szkołę w Zwenigródce. W styczniu 1915 został powołany do rosyjskiej armii, brał udział w I wojnie światowej, 1917 uczestniczył w rewolucji lutowej, w czerwcu 1917 wstąpił do SDPRR(b), potem wziął udział w rewolucji październikowej w Piotrogrodzie. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, uczestniczył w walkach na Froncie Zachodnim, pracował w Komisariacie Polskim Ludowego Komisariatu Narodowości RFSRR, we wrześniu 1919 został pełnomocnikiem Wydziału Politycznego 12 Armii, był komisarzem ds. polskich obwodu zachodniego (późniejszy obwód smoleński). Był szefem Wydziału Specjalnego 16 Armii, brał udział w karnych ekspedycjach, w styczniu 1920 wstąpił do Czeki i został szefem Wydziału Specjalnego 8 Dywizji Piechoty, następnie szefem Wydziału Informacyjnego 16 Armii i Wydziału Specjalnego 18 Dywizji 16 Armii. Od lipca 1921 do lutego 1922 był szefem Sekcji Tajno-Operacyjnej i zastępcą przewodniczącego Czeki Białoruskiej SRR Jana Olskiego, od lutego 1922 zastępcą przewodniczącego, a od stycznia 1923 do maja 1924 przewodniczącym GPU Białoruskiej SRR.