Od maja 1924 do stycznia 1929 był szefem Oddziału 4, od 1 stycznia 1929 do 1 czerwca 1930 Oddziału 3, od 1 czerwca do 15 września 1930 ponownie Oddziału 4 Wydziału Specjalnego OGPU ZSRR, a od września 1930 do listopada 1931 pomocnikiem szefa Wydziału Specjalnego OGPU ZSRR. Od listopada 1931 do grudnia 1932 był starszym inspektorem Wydziału Mobilizacyjnego OGPU ZSRR, 1932–1935 studiował w Wojskowej Akademii Obrony Chemicznej Armii Czerwonej (lub Wojskową Akademię Chemiczną Armii Czerwonej), od 4 grudnia 1935 do 13 marca 1936 był pomocnikiem i zastępcą szefa, a od 13 marca 1936 do sierpnia 1937 szefem Zarządu NKWD obwodu południowokazachstańskiego. 7 kwietnia 1936 otrzymał stopień kapitana bezpieczeństwa państwowego. 23 lutego 1928 został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru; otrzymał również Odznakę "Honorowy Funkcjonariusz Czeki/GPU (V)" (1927).

19 lipca 1937 został aresztowany w Szymkencie, przewieziony do Moskwy, 9 grudnia 1937 skazany przez NKWD ZSRR, Prokuraturę ZSRR i przewodniczącego Wojskowego Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR na śmierć pod zarzutem przynależności do Polskiej Organizacji Wojskowej i rozstrzelany.