Artysta wypracował własny, indywidualny styl, dla którego charakterystyczne są eleganckie, wydłużone figury, narastający, spiralny ruch i płynna miękkość. W 1681 roku datował i podpisał obraz ołtarzowy Św. Klara zmuszająca Saracenów do ucieczki, przeznaczony dla kościoła San Giovanni Battista w Oneglii. W następnym roku otrzymał wynagrodzenie za dwa obrazy, Św. Stefan i Św. Wawrzyniec, przeznaczone dla kaplicy św. Klemensa w genueńskim kościele Santissima Annunziata del Vastato. Około 1680 roku namalował szereg obrazów: Ucieczka do Egiptu (kolekcja prywatna, Genua), Św. Michał Archanioł strącający zbuntowane anioły (Bazylika Santa Maria delle Vigne, Genua), Św. Hieronim (kościół San Girolamo) oraz 2 obrazy alegoryczne: Alegoria muzyki i Alegoria architektury (Galleria Nazionale di Palazzo Spinola). Prawdopodobnie około 1684 roku namalował 2 obrazy na stropach Palazzo Centurione: Sztuki wyzwolone i Chwała bohatera oraz freski w Palazzo Francesco Maria Balbi. To we freskach najbardziej uwidocznił się jego styl. Realizując je antycypował XVIII-wieczne rozwiązania formalne tworzące ciągłość pomiędzy malarstwem a dekoracją architektoniczną. W 1684 roku w obawie przed skutkami francuskiego bombardowania Genui przeniósł się do Villa Balbi w Zerbino, w której salonie namalował Alegorie pór roku.