Coombs w swej dysertacji z 1971, w postaci nowej kombinacji Paranthodon africanus, ponieważ Paranthodon był pierwszą nazwą rodzajową znaleziska, a africanus – najstarszym epitetem gatunkowym. Czyni to właściwą nazwą Paranthodon africanus zamiast poprzednich nazw Palaeoscincus africanus i Paranthodon owenii.
Holotyp Paranthodon, BMNH 47338, znaleziono w warstwie formacji Kirkwood, datowanej na pomiędzy berriasem a wczesnym walanżynem. Obejmuje on tylną część pyska, a więc kość szczękową z zębami, tylną ogonowo-grzbietową gałąź kości przedszczękowej, część kości nosowej i kilka izolowanych zębów, prawdopodobnie z żuchwy. Na podstawie uzębienia można do parantodonta zaliczyć też jedno dodatkowe znalezisko BMNH 47992, obejmujące jedynie izolowane zęby dzielące morfologię z należącymi do holotypu. Jednak zęby nie mają żadnej autapomorfii Paranthodon i w 2008 określono je jako należące do nieokreślonego stegozauryda.