Kadłub charakteryzował się wysokim stosunkiem długości do szerokości wynoszącym 15:1 i podzielony był na dziewięć przedziałów wodoszczelnych. Wewnątrz zamontowano pięć małych zbiorników trymowo-balastowych i duży, umieszczony na śródokręciu centralny zbiornik balastowy; na zewnątrz kadłuba zainstalowano trzy dodatkowe. Łączna pojemność zbiorników wynosiła 70,3 m³. Wewnątrz stępki umieszczony był balast w postaci dwóch ołowianych obciążników, które można było odrzucić umieszczoną w centrali dowodzenia dźwignią.
Niewielki kiosk o wysokości 1,68 metra (od pokładu; wliczając wysokość wolnej burty miał wysokość 4,15 metra ponad linią wodną) wyposażony był w dwa peryskopy: dzienny typu C i nocny typu F oraz kompas magnetyczny Modèle 1905. Na pokładzie dziobowym na podnoszonej podczas nawodnego pływania platformie znajdował się drugi kompas magnetyczny, a w centrali zamontowany był kompas żyroskopowy Anschütz.
Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki wysokoprężne o mocy 515 kW (700 KM) każdy. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Bréguet o mocy 368 kW (500 KM) każdy. Silniki elektryczne zasilane były pod wodą z dwóch baterii akumulatorów kwasowo-ołowiowych po 62 ogniwa.