Ostatnia opublikowana dotąd monografia książkowa Jarosława Kiliasa Wprowadzając ponownie państwo: od socjologii historycznej do państwocentrycznej (Kilias, 2017) odnosi się do położenia socjologii polskiej lat 60. XX wieku i jej relacji z nauką międzynarodową. Autor nie poprzestał na wypowiedzeniu twierdzenia o peryferyjności, czy półperyferyjności nauki polskiej względem światowej, a podjął próbę zastosowania narzędzi socjologii historycznej, w tym zwłaszcza neoweberowskich analiz władzy, do zidentyfikowania mechanizmów wpływających na peryferyjną pozycję socjologii polskiej. Poszukiwał ich w szczególności w infrastrukturze instytucjonalnej socjologii międzynarodowej, oraz zróżnicowania dostępnych uczonym z Zachodu i Europy Wschodniej zasobów ekonomicznych, organizacyjnych oraz kontekstu politycznego.
Oprócz własnych badań z zakresu socjologii narodu i historii socjologii Jarosław Kilias brał udział w projektach badawczych realizowanych przez Zakład Socjologii Polityki Instytutu Socjologii, a potem Katedrę Socjologii Polityki Wydziału Socjologii UW, kierowanych najpierw przez prof. Jerzego J. Wiatra, potem zaś przez prof. Jacka Raciborskiego.