odnotowane także w prowincji El Oro). BirdLife International szacuje zasięg występowania na 66,5 tys. km².
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia sóweczek ekwadorskich są bardzo wilgotne pierwotne lasy mgliste. Występują na stromych zboczach, odnotowywane były od 1200 do 2200 m n.p.m. Występują wyżej niż sóweczki lilipucie (G. griseiceps) i niżej niż andyjskie (G. jardinii). Pożywieniem tych sów są bezkręgowce (głównie owady) i małe kręgowce (w tym jaszczurki i prawdopodobnie ptaki). Najprawdopodobniej sowy te znoszą pewne modyfikacje w swoim środowisku życia, jako że były obserwowane w lasach wtórnych i na obrzeżach lasów, ale nie mocną degradację środowiska.
Lęgi Prawdopodobnie okres lęgowy przypada głównie między lutym a czerwcem. Jednego osobnika młodocianego obserwowano w sierpniu. Gniazda znajdują się w dziuplach drzew, w tym starych dziuplach dzięciołów.
Status IUCN uznaje sóweczkę ekwadorską za gatunek narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable) nieprzerwanie od 2000 (stan w 2025). Liczebność populacji wstępnie szacuje się na 1500–7000 dorosłych osobników, a jej trend uznawany jest za spadkowy.