W epoce brązu wino było towarem luksusowym, używanym w rytuałach, obrzędach pogrzebowych, ucztach przez Sumerów, Asyryjczyków, Hetytów. Od Sumerów tradycja uprawy winorośli i produkcji wina przeszła do Babilonii, Asyrii, państwa Hetytów, Medów i Frygów. Z Uru w Mezopotamii zwyczaj ten dotarł do Babilonu, Niniwy, Judei, Persepolis, Sardes, Miletu oraz na zachodnie wybrzeża Azji Mniejszej. Z Memfis w Egipcie rozprzestrzenił się następnie do Fenicji i na Kretę.
Wino w Starożytnej Grecji Wino należało do pierwszych dóbr, które stały się przedmiotem intensywnego handlu na dużą skalę. Transportowano je m.in. z terenów współczesnego Kurdystanu do Ur i Babilonu, z Krety i Fenickiego wybrzeża (dzisiejszy Liban) do Egiptu, a następnie z Fenicji do zachodniej części basenu Morza Śródziemnego. Sprowadzenie winorośli i wina z delty Nilu do Grecji przypisuje się właśnie handlarzom fenickim.
Rozszerzanie strefy uprawy winorośli i dystrybucji wina miało związek nie tylko z handlem tym cennym towarem, ale także z ekspansją polityczno-militarną. Hetyci z Anatolii, a później Grecy i Rzymianie, zakładając kolonie, przenosili ze sobą winorośl i rozwijali lokalną produkcję wina.