Terytorium i administracja Przed IV wyprawą krzyżową zdecydowana większość Grecji i Zachodniej Azji Mniejszej znajdowała się pod, przynajmniej nominalną, władzą cesarzy bizantyjskich. Tereny te były, od czasów reform Leona Izauryjskiego, podzielone na temy. Kontynentalna Grecja, od Istmu do rzeki Peneios na północy i Etoli na wschodzie, wchodziła w skład temu Hellady. Peloponez należał do temu o takiej samej nazwie. Obydwa te temy, na krótko przed IV krucjatą, były administrowane przez tego samego urzędnika. W skład kolejnego temu wchodziło miasto Nikopolis, Akarnania, Etolia i Epir. Wyspy na morzu Egejskim należały do osobnego temu, podczas gdy Kreta miała osobnego zarządcę. Jeśli chodzi o wyspy na morzu Jońskim, to cesarstwo utraciło kontrolę nad większością z nich. Pięć lat przed krucjatą, genueński pirat, Vetrano, zajął Korfu. Kefalonia, Zante i Itaka znajdowały się natomiast pod kontrolą sycylijskich NormanówRoger z Howden, Gesta Regis Henrici Secundi et Gesta Regis Ricardi Benedicti abbatis, edycja William Stubbs, Rolls Series, 1867., w imieniu których zarządzał nimi hrabia Mateusz z rodu Orsinich. W Tessali władza cesarska była mocno osłabiona.