Stanisław Sebastian Mamczyński (ur. ok. 1700 w Krakowie, zm. 15 października 1761 w Grębałowie) – doktor filozofii i obojga praw, profesor, rektor Akademii Krakowskiej, cenzor książek drukowanych w diecezji krakowskiej w 1761 rokuPiotr Starzyk, Dworzanie i współpracownicy biskupa Kajetana Ignacego Sołtyka w latach 1759–1788, w: Studia Muzealno-Historyczne 3, 2011, s. 136..
Życiorys Był synem Sebastiana, burmistrza krakowskiego, i jego żony Katarzyny. Studiował w Akademii Krakowskiej, gdzie w 1719 uzyskał stopień bakałarza, a w 1721 tytuł mistrza sztuk wyzwolonych. W latach 1721–24 pełnił obowiązki profesora gramatyki w kolonii akademickiej w Pińczowie. Po powrocie do Krakowa w 1726 został nauczycielem dialektyki w Szkołach Nowodworskich. 28 marca 1729 przyjął święcenia kapłańskie. Studiował prawo i po zaprezentowaniu rozprawy Quaestio juridica de sequestratione 24 czerwca 1732 został inkorporowany do Kolegium Prawniczego i otrzymał jako beneficjum dziekanię w kolegiacie św. Michała na Wawelu. W 1737 na dwa lata został delegowany na dyrektora Akademii Lubrańskiego w PoznaniuWanda Baczkowska Stanisław Sebastian Mamczyński (ok. 1700-1761), [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XIX wyd. 1974 s. 462–463..