Po powrocie do Krakowa latem 1739 objął katedrę prawa kanonicznego. 28 marca 1748 uzyskał tytuł doktora praw oraz dostał probostwo w Przemykowie i Smardzowicach oraz kanclerstwo kolegiaty Wszystkich Świętych w Krakowie, a po przeniesieniu 10 lutego 1751 na katedrę procedury sądowej został proboszczem w Luborzycy. Wielokrotny prepozyt Kolegium Prawniczego i dziekan Wydziału Prawa, pięciokrotny rektor Akademii Krakowskiej w latach 1753–54, 1759–60 i od 1759 podkanclerzy Uniwersytetu, prowadził walkę z konkurencyjnym szkolnictwem jezuickim rozpoczynając na Akademii w 1760 długotrwałą dyskusję nad reformą studiów i organizacji uczelni, w czasie której opowiedział się za zmianą przestarzałej procedury powoływania profesorów, a także za aprobatą biskupa Kajetana Sołtyka rozpoczęto przygotowania do reformy Wydziału Filozoficznego.
Zmarł nagle koło Grębałowa pod Krakowem. Pochowany został w kościele Wszystkich Świętych w Krakowie.
Przypisy
Linki zewnętrzne Publikacje Stanisława Mamczyńskiego w bibliotece Polona