We wrześniu 1914 Leo w wieku 33 lat został powołany do służby wojskowej. Siegfried, który decyzją komisji poborowej został uznany za niezdolnego do służby, zajął się prowadzeniem firmy. Kuzyn Leo, Rudolf Levy służył jako kierowca w na froncie zachodnim, a za walki w Artois otrzymał Krzyż Żelazny. Leo Levy został skierowany do koszar w Pile (niem. Schneidemühle) celem odbycia szkolenia podstawowego, potem do małego miasteczka w północno-wschodniej Francji, niedaleko frontu. Otrzymał zadanie aprowizacji w .
W 1918 w wigilię Bożego Narodzenia Leo powrócił z wojny do Połczyna. Po śmierci ojca Leo został głową rodu i zarazem dyrektorem przedsiębiorstwa. W 1926 Polzin zmienił nazwę na Bad Polzin. W 1932 w mieście żyło 120 Żydów. 10 listopada 1938, o 4 nad ranem, Leo został zamordowany w swoim pokoju w domu przy ul. Zdrojowej przez nazistowskich bojówkarzy. Rodzina pochowała go potajemnie na miejscowym cmentarzu żydowskim. W tym samym czasie, podczas nocy kryształowej, cmentarz został zbezczeszczony.