W 1897 Bernhard, po śmierci ojca, przejął rodzinny biznes. Było to przedsiębiorstwo pod firmą Ascher Levy-Bank-Getreide-und Erntehandel, Dampfsägewerk und Holzhandel en gros. Założył jedną z pierwszych linii telefonicznych w miasteczku. W 1899 zakupił część dużego domu, całe piętro przy ulicy Zdrojowej. Siedziba przedsiębiorstwa pozostała w dawnym domu rodzinnym przy Brunnenstrasse.
Zmarł 19 maja 1920. Był pochowany uroczyście, z honorami. W pogrzebie uczestniczył burmistrz Połczyna, który nad grobem długoletniego członka rady miejskiej wygłosił laudację. Ze Szczecina przybyli m.in. dyrektor banku i rabin Moses Vernus. Wieńce złożyli przedstawiciele lokalnych władz kolejowych, robotnicy z tartaków, fabryk i majątków. Kantor Grabarski ze Szczecina odśpiewał modlitwy. Pogrzeb pokazał znaczenie, szacunek i wpływy, jakimi w Połczynie i w okolicy cieszyła się rodzina Levych. Henriette zmarła w 1922.
Bernhard z Henriette miał pięcioro dzieci o imionach: Lina, Ernst, Siegfried, Leo, Ida.
Rodzina Leo Levy’ego Leo Levy w 1913 poślubił Elsę Frensdorf. Mieli cztery córki: Hannah, Evę, Gretę i Ruth.