O present de subchuntivo en francés indica deseyo, sentimiento, suposición, obligación, prohibición u mandato en oracions simples. As terminacions son -e, -es, -e, -ions, -iez, -ent, que de fueras d'as de primera y segunda persona plural coinciden con as d'o present d'indicativo.

Primera conchugación As formas d'o present de subchuntivo son: persona Chanter Equivalencia en aragonés: Cantar 1ª Sing. Je chante Yo cante 2ª Sing. Tu chantes Tu cantes 3ª Sing. Il chante, elle chante Él cante, ella cante 1ª Plur. Nous chantions Nusatros cantemos 2ª Plur. Vous chantiez Vusatros cantez 3ª Plur. Ils chantent, elles chantent Éls/Ellos canten, ellas canten

A primera conchugación presenta pocos verbos irregulars. As irregularidaz ortograficas afectan a los verbos acabaus en -yer, -eler, -eter, os que tienen una e sin accento u con accento (-é-) antes d'a zaguera consonant d'o suyo radical, y os que tienen una -é- en a zaguera parola d'o suyo radical. Gramática francesa. Larousse Editorial, S.A, 2014., pp 89-96.

Os verbos acabaus en -uyer y -oyer cambian a -y- por una -i- en cualques personas. A mes gran part d'os verbos en -oyer tienen esta terminación como francés y equivalen a los verbos frecuentativos en -iar de l'aragonés, de fueras de verbos como employer, (emplegar en aragonés, derivau de IMPLICARE). Tampoco en ye o caso d'o verbo envoyer < *INVIARE, que tiene un diftongo -oi- derivau d'a Ĭ latina (VIA > voie), y presenta irregularidaz mes grans en atros tiempos.

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Emploie 2ª Sing. Emploies 3ª Sing. Emploie 1ª Plur. Employions 2ª Plur. Employiez 3ª Plur. Emploient

Os verbos acabaus en -ayer tienen un present a on que ye opcional escribir -i- y -y- en cualques personas. Son verbos que en aragonés acaban en -gar (payer) u en -yar (essayer):

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Paie / paye 2ª Sing. Paies / payes 3ª Sing. Paie / paye 1ª Plur. Payions 2ª Plur. Payiez 3ª Plur. Paient / payent

Os verbos acabaus en -ier como étudier ("estudiar") tienen secuencias en -iions y -iiez en as personas plurals primera y segunda: persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Étudie 2ª Sing. Étudies 3ª Sing. Étudie 1ª Plur. Étudiions 2ª Plur. Étudiiez 3ª Plur. Étudient

Os verbos que tienen una -é- antes d'a zaguera consonant d'o radical son verbos acabaus en -érer (espérer, libérer, etcetera), y uns cuantos verbos acabaus en éder (céder, posséder, etcetera), y -éter (répéter, compléter, etcetera). A -é- esdeviene -è- antes de -e muda:

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Espère 2ª Sing. Espères 3ª Sing. Espère 1ª Plur. Espérions 2ª Plur. Espériez 3ª Plur. Espèrent

O mesmo esdeviene en os verbos que tienen una -e- sin accento grafico antes d'a zaguera consonant d'o radical. A -e- esdeviene -è- antes de -e muda y permaneixe igual en as personas plurals primera y segunda:

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Lève 2ª Sing. Lèves 3ª Sing. Lève 1ª Plur. Levions 2ª Plur. Leviez 3ª Plur. Lèvent

Bi ha dos modelos de verbos remataus en -eler. Os verbos que tienen esta terminacion como sufixo verbal y os verbos celer, ciseler, congeler, déceler, démanteler, écarteler, modeler y peler no doblan a -l- debant d'una silaba que contienga una e muda, y cambian a -e- muda d'a penultima silaba d'o infinitivo por una -è- ubierta. Gramática francesa. Larousse Editorial, S.A, 2000., pp 125-126. Os verbos que siguen o modelo dappeler son épeler y rappeler.

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Appelle 2ª Sing. Appelles 3ª Sing. Appelle 1ª Plur. Appelions 2ª Plur. Appeliez 3ª Plur. Appellent

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Gèle 2ª Sing. Gèles 3ª Sing. Gèle 1ª Plur. Gelions 2ª Plur. Geliez 3ª Plur. Gèlent

Tamién bi ha dos modelos de verbos acabaus en -eter. Son verbos que doblan a consonant jeter (latín JACTARE), y étiqueter. Son verbos que no doblan a consonant: acheter, racheter, chocheter, fureter y haleter. Beluns d'estos zaguer presentan o sufixo verbal -eter. Naturalment no doblan a consonant os verbos compléter y inquiéter, que siguen o modelo de espérer.

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Jette 2ª Sing. Jettes 3ª Sing. Jette 1ª Plur. Jetions 2ª Plur. Jetiez 3ª Plur. Jettent

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Achète 2ª Sing. Achètes 3ª Sing. Achète 1ª Plur. Achetions 2ª Plur. Achetiez 3ª Plur. Achètent

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. Complète 2ª Sing. Complètes 3ª Sing. Complète 1ª Plur. Complétions 2ª Plur. Complétiez 3ª Plur. Complètent

Segunda conchugación Os verbos acabaus en -ir d'a segunda conchugación presentan un infixo verbal incoativo -iss-, equivalent a lo infixo -eixc- d'as conchugacions incoativas en aragonés.

persona Finir Cognato en aragonés: feneixer Lozano, Ch., Saludas, Á.L. (2005). Aspectos morfosintácticos del belsetán. Zaragoza: Gara d'Edizions - IFC. p 86. 1ª Sing. Je finisse Yo feneixca 2ª Sing. Tu finisses Tu feneixcas 3ª Sing. Il finisse, elle finisse Él feneixca, ella feneixca 1ª Plur. Nous finissions Nusatros feneixcamos 2ª Plur. Vous finissez Vusatros feneixcaz 3ª Plur. Ils finissent, elles finissent Éls/Ellos feneixcan, ellas feneixcan

Irregularidaz O present de subchuntivo se fa con a radiz d'a tercera persona d'o plural d'o present d'indicativo. En o caso d'os verbos irregulars a radiz d'o present de subchuntivo coincide con a d'a tercera persona en plural d'o present d'indicativo, de fueras d'un verbos a on que as formas de primera y segunda persona d'o plural se fan con a respectiva radiz d'estas formas Ludivine Glaud, Yves Loiseau, Elise Merlet: Grammaire essentielle du françáis. B1. Les Éditions Didier, 2015, pp 104-105..

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. mette 2ª Sing. mettes 3ª Sing. mette 1ª Plur. mettions 2ª Plur. mettiez 3ª Plur. mettent

persona 1ª Conchugación 1ª Sing. vienne 2ª Sing. viennes 3ª Sing. vienne 1ª Plur. venions 2ª Plur. veniez 3ª Plur. viennent

O feito que se prenga a mesma radiz que a tercera persona plural d'o present d'indicativo fa que en a segunda conchugación d'o francés en -ir, (heredera d'os verbos incoativos latinos y con a forma ils finissent en present d'indicativo), bi haiga un infixo incoativo -iss- en tot o present de subchuntivo: je finisse, tu finisses, etcetera, o que constituye una regularidat.

Son subchuntivos irregulars os d'o verbo être (je sois), o verbo avoir (j'aie), o verbo aller (j'aille), o verbo faire (je fasse), o verbo savoir (je sache), o verbo vouloir (je veuille), y o verbo pouvoir (je puisse).

Usos En francés o subchuntivo se fa servir pa expresar obligación, voluntad, necesidat, deseyo, espera, preferencia, dubda u sentimiento Jacky Girardet, Jean-Marie Cridlig: Panorama Plus 1 Méthode de français. Santillana-Clé International, 1996, p 156.: Preferencia, deseyo, necesidat, voluntat (seguindo a verbos como vouloir, demander, souhaiter, préferer): Je voudrais qu'il fasse beau demain. Sentimiento (seguindo a verbos como aimer, être heureux, avoir peur): Je suis heureux qu'il vienne. Dubda (seguindo a verbos como douter): Je doute qu'il fasse beau demain.

Una d'as estructuras mas comuns con o present de subchuntivo ye il faut que ("ye menester que", "cal que"), que indica una obligación personal a diferencia d'una obligación cheneral, que s'expresa con un infinitivo:Il faut que je mange tôt.Il faut manger pour vivre.

A información que expresa o present de subchuntivo ye subchectiva. As oracions que presentan o subchuntivo dezaga de que son comparables a las oracions que presentan dezaga de que o futuro simple d'indicativo, pero con a diferencia que a información ye pensada como obchectiva:Je ne suis pas sûr qu'il réussisse''' - Je suis sûr qu'il réussirá.

Referencias

Bibliografía Gramática francesa. Larousse Editorial, S.A, 2000. Jesús Cantera y Eugenio de Vicente: Gramática francesa. Editorial Cátedra, S.A., 1999. Jacky Girardet, Jean-Marie Cridlig: Panorama Plus 1 Méthode de français. Santillana-Clé International, 1996. Jacqueline Picoche y Jean-Claude Rolland: Dictionnaire étymologique du français. Dictionnaires Le Robert, 2009. ISBN 2849024244, 9782849024249. Ludivine Glaud, Yves Loiseau, Elise Merlet: Grammaire essentielle du françáis. B1. Les Éditions Didier, 2015. Maïa Grégoire, Odile Thiévenaz: Grammaire progressive du français''. Clé International, 2002.

Categoría:Tiempos verbals en francés