thumb| Sedum acre thumb|Ilustración thumb|Ilustración Sedum acre ye una pequeña planta ensundiosa perenne, de la familia de les crasulácees. Tien el so orixe n'Europa onde crez en murios vieyos, fasteres y zones predreses cercanes de la mariña. Como planta ornamental cultivar nos xardinos de les rexones con temperatures templaes, especialmente nel Hemisferiu Norte.

Carauterístiques Como toles especies d'esti xéneru, ye una planta perbién afecha a la seca, por cuenta de la capacidá d'almacenar agua nes sos fueyes. Ye una planta yerbácea, carnosa y perenne que forma tapices y qu'algama los 5-12 cm d'altor. Tien fines raicillas qu'enfusen nos resquiebros pequeños. Les fueyes son carnoses, bien numberoses, sésiles y erectas. Tien pedúnculos ergidos o rastreros qu'algamen lo 8 cm de llargor. Les flores en forma d'estrelles, con cinco sépalos y pétalos de color mariellu brillante, arrexuntar en corimbos terminales. El frutu ye un conxuntu de folículos. Tola planta tien un sabor bien picante. Floria en mayu-xunu.

Propiedaes Ye tóxica y per vía interna produz vultures, polo que ye bien pocu utilizada. En forma de compreses utilizar pal tratamientu depurativu n'enfermedaes cutanees. Tien aición contra la hipertonía, anque ye irritante y vesicante. En homeopatía utilízase la so tintura pa tratar les hemorroides y les fisures añales. Pol so poder vesicante encamentar nel tratamientu de verrugues y dureces de la piel.

Historia El so nome deriva d'acre, pol aspru sabor de les sos fueyes. Culpeper nun opinaba perbién d'esta planta, de la que dicía: que les sos cualidaes yeren opuestes a les d'otres especies de Sedum y que yera más apta p'amontar la inflamación que pa evitala, polo que nun tenía de poner se en nenguna untaza nin n'otru preparáu melecinal. Taxonomía Sedum acre describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 229. 1753. Citoloxía Númberu de cromosomes de Sedum acre (Fam. Crassulaceae) y taxones infraespecíficos: 2n=56.Notes citotaxonómicas sobre Sedum acre L. (Crassulaceae). Castroviejo, S. & R. Calvo (1981) Trab. Dept. Bot. Fisiol. Veg. Madrid 11: 49-57 2n=120.Estudiu citotaxonómico de la flora de les mariñes gallegues Llagu Canzobre, Y. & S. Castroviejo (1993) Cadernos Área Ci. Biol. 3: 1-215 2n=40Biosystematic studies in the Acre-group and the series Rupestria Berger of the genus Sedum L. (Crassulaceae). Tesis. Hart, H. (1978) Etimoloxía Sedum: nome xenéricu, mera transposición del llatín sedum-i qu'en dómines romanes designaba ciertes Crassulaceae (Sempervivum tectorum, Sedum album y Sedum acre), y usáu por Pliniu'l Vieyu nel so Hist. Nat, 18, 159.Aedo, C. 1997. Sedum L. in Castroviejo, S., Aedo, C., Laínz, M., Muñoz Garmendia, F., Nieto Feliner, G., Paiva, J. & Benedí, C. (eds.). Flora iberica, vol. 5, p. 121-159. Real Xardín Botánicu, CSIC, Madrid, 1997-2002

acre: epítetu llatín que significa "acre", que se refier al aspru sabor de les sos fueyes. Sinonimia

Sedum drucei Graebn. Sedum elrodii M.E.Jones Sedum glaciale Clarion ex DC. Sedum krajinae Domin Sedum minimum Nieuwl. Sedum neglectum Ten. Sedum procumbens Schrank Sedum robustum (Velen.) Domin Sedum wettsteinii Freyn Sedum zlatiborense Domin en PlantList

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les crassulacees

Referencies

Bibliografía Marticorena, C. & M. Quezada. 1985. Catálogu de la Flora Vascular de Chile. Gayana, Bot. 42: 1–157. Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i-lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill. Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa. Small, J. K. 1933. Man. S.Y. Fl. i-xxii, 1-1554. Published by the Author, New York. Voss, E. G. 1985. Michigan Flora. Part II Dicots (Saururaceae-Cornaceae). Bull. Cranbrook Inst. Sci. 59. xix + 724. Wunderlin, R. P. 1998. Guide Vasc. Pl. Florida i–x + 1--806. University Press of Florida, Gainseville. Zuloaga, F. O. 1997. Catálogu de les plantes vasculares de l'Arxentina. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 74(1-2): 1–1331. Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1--983; 107(2): i--xx, 985--2286; 107(3): i--xxi, 2287--3348. Enllaces esternos

Categoría:Plantes venenoses Categoría:Plantes melecinales acre Categoría:Plantes rastreres Categoría:Cactus y suculentes Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus Categoría:TBSpecies