Adolfo López Mateos foi un abogáu y políticu mexicanu que se desempeñó como'l cincuentenu tercer presidente de los Estaos Xuníos Mexicanos, exerciendo como tal mientres el sexeniu entendíu ente 1958 y 1964. El so socesor, Gustavo Díaz Ordaz, desempeñóse como secretariu de Gobernación mientres los primeros cinco años de gobiernu de López Mateos, dexando'l cargu al ser designáu candidatu a la presidencia pol PRI. Quien precedió a López Mateos na presidencia foi Adolfo Ruiz Cortines.
Fíu natural d'Elena Mateos. Acordies con documentos non oficiales, foi fíu de Gonzalo de Murga, de nacionalidá española. Mientres la so infancia, él y la so hermana Esperanza, tamién fía de De Murga, adoptaron l'apellíu "López", que procedía del difuntu maríu de la so madre, el Dr. Mariano Gerardo López, quien finara en 1904. Al correr el tiempu, cuando Adolfo foi candidatu a senador pol Estáu de Méxicu, creóse una biografía oficial que la faía nacer en Atizapán de Zaragoza y retrasaba la muerte del Dr. López hasta 1915. Amás, la nacencia d'Adolfo retrasar hasta 1910 pa faelo coincidir col entamu de la Revolución Mexicana. Esta versión oficial sostúvose primero de too porque'l ser fíu d'un español fixera illegal la so candidatura a la presidencia.
López Mateos foi bibliotecariu, orador, amante del boxéu y prauticante asiduo de la caminada na so mocedá. Mientres la campaña presidencial de José Vasconcelos, el futuru presidente López Mateos punxo a les órdenes del candidatu les sos cualidaes oratories. Tres la represión a partidarios vasconcelistas fixo un viaxe a Guatemala pa ponese a salvo. Al so regresu, empezó a incursionar na política. Recibir d'abogáu en 1934 pola Universidá Nacional Autónoma de Méxicu. Foi profesor y direutor, ente 1944 y 1946, del llugar onde efectuó la so secundaria y el bachilleratu; y darréu senador pol estáu de Méxicu de 1946 a 1952. Coles mesmes, encamentáronse-y diversos llabores referíos a la educación y a la diplomacia na década de los 1940s. Ocupó'l puestu de secretariu de Trabayu na alministración de Ruiz Cortines, exerciéndose como tal de 1952 a 1957, fecha na que se-y designa candidatu presidencial pol Partíu Revolucionariu Institucional. Trunfó nes eleiciones sobre'l candidatu panista Luis H. Álvarez. López Mateos, al ser escoyíu gobernante de Méxicu en 1958, convertir nel segundu presidente nacíu nel sieglu XX y nel segundu en llegar a la presidencia a los 49 años d'edá.
Mientres el so alministración creáronse'l ISSSTE y del Muséu Nacional d'Antropoloxía. Tamién se nacionalizó la industria llétrico. El so gobiernu carauterizar por una política d'equilibriu ente les fuercies conservadores y les progresistes. Mientres el so gobiernu, el dirixente llabrador Rubén Jaramillo foi asesináu pol exércitu. A pesar d'este y otros episodios de represión, López Mateos goció de gran popularidá. Un fulminante enfermedá cerebral multinfarto por aneurismas cerebrales múltiple llevar a la tumba en 1969, a la edá de 61 años, tres cinco años de dexar la presidencia y permanecer en coma mientres dos años.
Versiones contradictories sobre la so nacencia Según la versión oficial, Adolfo López Mateos nació nel númberu 11 de l'avenida Juárez nel pueblu de San Francisco Atizapán, güei Ciudad López Mateos, conceyu d'Atizapán de Zaragoza nel Estáu de Méxicu, anque tamién s'espublizó'l rumor de que naciera en Patzicía, Guatemala,Guatemalianu que gobernó Méxicu, Soledad Loaeza. la tarde del xueves 26 de mayu de 1909, mientres los sos padres atopar de vacaciones pol llugar. Diches especulaciones darréu traeríen-y problemes y volveríense una arma de doble filu qu'utilizaríen los sos enemigos en contra de la so carrera al rebatir que nun naciera en Méxicu, en contra de lo axustao pol artículu 82 de la Constitución Política de los Estaos Xuníos Mexicanos, que señalaba qu'aquelles persones qu'aspiraren a la presidencia de Méxicu tienen de nacer en Méxicu. Les investigaciones más recién sacaron a la lluz la so acta de nacencia, na que consta que nació na Ciudá de Méxicu y foi fíu natural d'Elena Mateos.
El 10 d'agostu de 1946 un ex candidatu a senador, llamáu Adolfo Manero, apurrió a la Oficialía Mayor de la Cámara de Senadores y a la Procuradoría Xeneral de la República los espedientes nos que demostraba que López Mateos nació en Guatemala. Manero apurrió la copia d'una acta de nacencia guatemaliana que diz que Carlos Adolfo López Mateos nació en Pasitzia, departamentu de Chimaltenango, Guatemala. Tamién apurrió delles declaraciones xuraes de testigos qu'aseguraben que López Mateos nun naciera nel Estáu de Méxicu, sinón en Guatemala.
Siete díes más tarde, el 17 d'agostu de 1946, López Mateos contestó apurriendo otros documentos que supuestamente comprobaben que sí yera mexicanu. Apurrió una fé de bautismu expedida en Zacatecas a nome del so padre, la copia de la so inscripción al Institutu Científicu y Lliterariu del Estáu de Méxicu, el so acta de matrimoniu (onde apaez como orixinariu del Distritu Federal), y el so cédula de filiación como emplegáu de la Secretaría de Facienda. Sicasí, López Mateos nun apurrió'l documentu más importante qu'esclariaría tou sobre'l so orixe: un acta de nacencia mexicana expedida al so nome (como yá se dixo, esta acta revelara que yera fíu natural y que naciera na Ciudá de Méxicu). Amás, n'el so documentos atoparon datos que nun concordar. La fe de bautismu diz "Mariano Francisco", cuando en tolos demás papeles apaez como "Mariano Gerardo", y el acta de nacencia señala que nació en 1908, amás del documentu de la Secretaría de Facienda diz que foi en 1908.
Hai, per otra parte, una constancia de la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu onde s'establez que tuvo inscritu na Escuela Nacional Preparatoria ente 1923 y 1926, pero non el so títulu de bachilleratu, nin el d'abogáu.
El 29 d'agostu de 1946, la Primer Comisión Revisora de Credenciales de la XL Llexislatura de la Cámara de Senadores resolvió que los documentos de Manero nun yeren concluyentes, asina que López Mateos yera mexicanu por nacencia, fíu de padres mexicanos por nacencia. Esa decisión impulsó la carrera política de López Mateos, abrió-y la puerta por que doce años más tarde fuera presidente. Sicasí, nel dictame, la Comisión amestó un apartáu bien interesante, que diz:
Suponiendo ensin conceder que López Mateos naciera fuera del territoriu nacional, va aplicase l'artículu 1 de la Llei d'Extranxería y Naturalización del 28 de mayu de 1886, que diz que "va ser mexicanu tou estranxeru que tenga un fíu mexicanu y nun deseye caltener la so nacionalidá anterior."
Los sos oríxenes familiares López Mateos foi'l menor de los cinco fíos –Mariano José (1900), Elena de los Ángeles (1901), Rafael Fernando (1904) y Esperanza (1907) d'Elena Mateos. Los primeros fueron fíos del so maríu, el Dr. Mariano Gerardo López Sánchez, con quien se casara en 1899. El Dr. Mariano Gerardo López yera ciruxanu dentista tlaltenanguense. Elena Mateos Vega trabayaba como profesora, yera amante de la ópera y poeta, autora inclusive d'un llibru de poemes tituláu Corazón de cristal. Elena Mateos baxaba d'una familia de lliberales del sieglu XIX ente los que destaquen el güelu del futuru presidente, el maxistráu y lluchador lliberal José Perfectu Mateos Lozada; el periodista Francisco Zarco, l'escritor Juan A. Mateos y el lliberal Ignacio Ramírez "El Nigromante". Coles mesmes, la familia Mateos tien parentescu col cinefotógrafo y direutor de fotografía mexicanu Gabriel Figueroa, quien foi primu hermanu d'Adolfo.Figueroa, Gabriel. Memories. Méxicu: Universidá Nacional Autónoma de Méxicu/ DGE/ Equilibrista, 2005.
El Dr. Mariano Gerardo López morrió'l 12 de marzu de 1904, hores antes de la nacencia de Rafael Fernando, en que la so acta de nacencia consta que yera fíu so, anque una carta de Gonzalo de Murga incluyir ente los sos fíos. Rafael Fernando morrió en 1905. Tanto Esperanza como Adolfo fueron rexistraos como fíos naturales, anque documentos non oficiales atribúin la so paternidá al español Gonzalo de Murga.
Elena Mateos viuda de López y los sos fíos enfrentar a una difícil situación económica. Desprovista de medios monetarios pa la mantención de la so familia, Elena Mateos desempeñóse como direutora d'un orfanatu asitiáu cerca de la Tlaxpana. Col sueldu que llograba del so emplegu y col sofitu económicu que-y apurría los so primoxénitu, la moza Elena Mateos pudo sacar alantre a los sos fíos. Sicasí, el peculio que tenía nun yera abondu pa pagar los estudios de tolos sos renuevos. Por ello, Adolfo cursó la primaria nel Colexu Francés, dirixíu polos Hermanos Maristes, a mercé d'una beca que-y foi apurrida pola Fundación Rafael Dondé. Nesi tiempu, anque taba desprovista de medios económicos, Elena Mateos y los sos fíos asistíen puntualmente a la ópera.
Nel Colexu Francés, Adolfo foi aplicáu y siempres llevó una bona conducta. Ende tuvo por maestru a Luis Donateur. Esa institución foi l'escenariu de los sos primeros suaños, de les sos moliciones deportives. Xugando fútbol y practicando el boxéu con dalgunos de los sos condiscípulos, López Mateos concluyó'l so educación primaria llogrando bones calificaciones. Amigu fiel y lleal, atentu y simpáticu; nel Colexu Francés fixo les sos primeres amistaes, munches de les cuales acompañar siempres mientres la so ascendente carrera política. Dende pequeñu, López Mateos acostumaba a faer llargues escursiones a cuerpu en compañía de los sos dos primeros amigos Quirino Díaz Reynoso y Luis Macedo, a los que se-yos conoció como “Los Tres Mosqueteros”, por ser indixebrables. Viviendo cola so familia na colonia Santa María na capital, cúntase que nuna de les sos llargues caminaes pel centru, ciertu día detúvose hojeando llibros nun antiguu almacén y depósitu. Daquién ufiertó-y trabayu y el mozu Adolfo aceptó. La paga yera de cinco peso a la selmana, mesmos que-y daba a la so adorada madre Elena Mateos. Na llibrería “Selfa” de les cais de 5 de mayu, empezaría los so contautu y afición polos llibros, que cultivó tola so vida.
Ente 1923 y 1925, López Mateos estudió de manera irregular na Escuela Nacional Preparatoria. En 1926, viviendo en Toluca, sigue los sos estudios de secundaria y bachilleratu nel famosu Institutu Científicu y Lliterariu de Toluca, dirixíu pol enérxicu sobrín de José Vasconcelos, Eduardo Vasconcelos Pérez. Ende, pa costearse los sos estudios, buscó que lo nomaren bibliotecariu. Mientres esta etapa nun s'estremó como un alumnu brillosu. Munches de les materies que presentó fueron salvaes por aciu exámenes estraordinarios, o como se estilaba a dicir entós, a títulu de suficiencia. Nun ye d'estrañase la so distraición pos, el mozu López Mateos, amaba demasiao la oratoria, el campismo y l'amor. Magar que mientres esta dómina amosó poco interés pol estudiu, cola so enerxía ya intelixencia ganó'l ciñu de dellos profesores, ente ellos el del llicenciáu Enrique González Aparicio (1890-1940), quién lo aceptó como pasante nel so bufete y más tarde consiguió-y un emplegu na Editora Popular, onde Adolfo reforzó'l so gustu pola llectura.
Aficiones deportives: boxéu, caminada