San Lorenzo de El Escorial ye un conceyu de la provincia de Madrid na comunidá homónima (España), asitiáu nel noroeste de la rexón, na aguada suroriental de la sierra de Guadarrama, al pie del monte Abantos y Les Machotas, a 47 km de Madrid. Ye cabeza del partíu xudicial homónimu. Recibe popularmente el nome d'El Escorial de riba, pa estremalo del vecín pueblu d'El Escorial, que, pela so parte, ye designáu como El Escorial de baxo. Dientro del so términu municipal atópense'l Monesteriu d'El Escorial y el Valle de los Caídos.
El pueblu foi fundáu en tiempos de Carlos III, nel sieglu , y constituyíu como conceyu nel sieglu , cuando tuvo'l so primer alcalde. Surdió como una dixebra d'El Escorial, onde Felipe II construyó a finales del sieglu el Monesteriu d'El Escorial y por aciu l'anexón de les finques colindantes, el Real Sitiu del mesmu nome. Na parte segregada atopábense los principales edificios y paraxes d'esti Real Sitiu, incluyíu'l Monesteriu, que na actualidá tópase, por tanto, nel términu de San Lorenzo de El Escorial. D'ende que'l citáu monumentu reciba tamién el nome de Monesteriu de San Lorenzo de El Escorial.
El Monesteriu y el Real Sitiu fueron declaraos Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco el día 2 de payares de 1984, cola denominación de «El Escorial, Monesteriu y Sitiu». Alredor d'esti edificiu, unu de los principales monumentos renacentistes españoles, articulóse una potente industria turístico y hostelera, que convirtió a San Lorenzo de El Escorial nún de los principales destinos de la comunidá de Madrid.
Dende'l 21 de xunu de 2006, el so términu atopa protexíu pola comunidá de Madrid como Bien d'Interés Cultural, na categoría de Territoriu Históricu o Sitiu Históricu, figura na que tamién s'inclúin los conceyos vecinos d'El Escorial, Santa María de la Alameda y Zarzalejo.
Símbolos L'escudu heráldicu que representa a la ciudá foi aprobáu por decretu la col siguiente blasón: left|120px|Escudu heráldicu de San Lorenzo del Escorial
La parrilla del primer cuartel alude a San Llorienzo, ente que les armes de los otros dos cuarteles son les mesmes de la Casa d'Austria y de la de Borbón.
La bandera que representa al conceyu foi aprobada'l 1 d'ochobre de 1987. La so descripción testual ye la siguiente:
Xeografía urbana miniatura|derecha|220px|Centru urbanu de San Lorenzo de El Escorial vistu dende'l visu del Monte Abantos.
Allugamientu y mediu urbanu
San Lorenzo de El Escorial atopar nes fasteres meridionales del Monte Abantos (1.753 m), monte que condicionó históricamente'l so trazáu urbanísticu. El so caserío foi creciendo de manera anárquica alredor del Real Monesteriu, estendiéndose monte enriba. Nel sieglu , l'arquiteutu Juan de Villanueva ordenó'l so cascu históricu y proyeutó distintes places y cais, que teníen de salvar el fuerte desnivel esistente ente la Rula del Real Monesteriu y les empinaes cuestes d'Abantos. D'esta dómina daten la cai de Floridablanca, una de les más importantes del pueblu, y el zarru completu de la Rula cola construcción de les Cases d'Infantes. Nos sieglos y , la llocalidá esperimentó una fuerte espansión urbanística, especialmente escontra l'aguada suroriental d'Abantos. miniatura|Plaza de la Constitución. Al fondu, el Monesteriu de San Lorenzo de El Escorial.
Noroeste: Peguerinos Norte: Guadarrama Nordeste: Guadarrama Oeste: Santa María de la Alameda 75px Este: Collado Villalba y Galapagar Suroeste: Zarzalejo Sur: El Escorial Sureste: El Escorial
Carreteres La M-600 comunica San Lorenzo de El Escorial con Guadarrama y cola autopista A-6 (Madrid-La Coruña). Otra vía d'importancia ye la M-505, que lo xune con El Escorial, Galapagar y Las Rozas y, dende equí, con Madrid, por aciu la citada autopista. El pueblu falta aproximadamente 47 km de la capital. La M-505 tamién llega hasta la llende cola provincia d'Ávila, al traviés del Puerto de la Cruz Verde (1.251 m), que'l conceyu comparte con Santa María de la Alameda. Política La Corporación Municipal ta formada por 17 Conceyales con arreglu a los siguientes resultaos eleutorales: Partíu Popular: 6 Conceyales, * Partíu Socialista Obreru Español : 2 Conceyales, * Vecinos per San Lorenzo de El Escorial: 2 Conceyales, * Ciudadanos : 2 Conceyales, * De mancomún San Llorienzo: 2 Conceyales, * Pueblo San Llorienzo: 1 Conceyal, * Sí se puede San Llorienzo: 1 Conceyal, * Alternativa Municipal Española: 1 Conceyal. En 2017 un conceyal de Ciudadanos abandonó la formación pasando a ser conceyal non adscritu dientro del conceyu. Sesión de invistidura 2015 Blanca Juárez (VxSLE) foi proclamada alcaldesa de San Lorenzo de El Escorial na sesión celebrada'l 13 de xunu de 2015 nel Salón de Plenos Municipal.
L'alcaldesa foi escoyida por mayoría absoluta pol sofitu recibíu de diez representantes municipales, unu más de los necesarios pa llograr la mayoría absoluta, gracies al sofitu recibíu de les persones escoyíes como conceyales de VxSLE, PSOE, C's, De mancomún, PuSL y SSPSL. D'esta miente, José Luis Fernández-Quexo, del PP, perdió l'alcaldía d'esti conceyu tres 20 años nel cargu. Resultaos históriques El PP tuvo mayoría absoluta dende l'añu 1995 hasta'l 2015. Nes eleiciones del añu 1991 ganó'l PSOE con mayoría absoluta. Nes eleiciones de 1987 ganó'l PSOE con mayoría simple. Nes eleiciones de 1983 ganó'l PSOE. Nun primer momentu gobernó Isabel Mayoral del CDS col sofitu d'Alianza Popular pero una moción de censura del PSOE y sofitada por AP dio l'alcaldía a los socialistes. Nes primeres eleiciones democrátiques, en 1979, ganó'l PSOE pero gobernó UCD col sofitu d'un partíu local.
Xeografía física
Relieve ya hidrografía
L'altitú media del conceyu ye de 1032 msnm. La mayor parte del cascu urbanu asítiase percima de los 1.000 m d'altor, incluyíu'l Monesteriu d'El Escorial, que la so allugamientu supera en 28 m esta cota. La máxima altitú atopar nel visu d'Abantos, con 1753 m.
La so superficie total ye de 56,40 km², que se distribúin per terrenes montascosos. Escontra'l sur, el términu sanlorentino escurre pol llamáu Circu d'El Escorial, valle flanqueado peles fasteres meridionales d'Abantos y les septentrionales de Les Machotas. Escontra'l norte, percuerre l'aguada suroriental de Abantos hasta la paraxa de Cuelgamuros, onde s'atopa'l Valle de los Caídos, cerca de la llinde col conceyu de Guadarrama. Escontra'l suroeste, el conceyu baxa hasta El Escorial, al traviés de los parques y xardinos de la Casina del Príncipe —sita nesta última llocalidá—.
San Lorenzo de El Escorial pertenez a la cuenca del ríu Guadarrama. Los regatos que nacen nel monte Abantos van parar al Aulencia —el principal afluente del Guadarrama—, que naz en Les Machotas y traviesa el vecín pueblu d'El Escorial. Dalgunos de los regueros sanlorentinos son conteníos en pequeños banzaos, asitiaos dientro del so términu.
Vexetación miniatura|El monte de la Ferrería, asitiáu a los pies d'Abantos, puebla bona parte del llamáu Circu d'El Escorial.
Por cuenta de les distintes cotes sobre les asitia'l conceyu, cabo estremar dellos tipos de vexetación. Nel pisu inferior, a unos 900 m d'altor, destaquen les fresnedas encampizaes de Fraxinus angustifolia; y, nel monte de La Ferrería, los melojares de Quercus pyrenaica, les castañales (Castanea sativa) y los pládanos de Montpellier (Acer monspessulanum).
Nes cotes más altes (1000-1200 m), de resultes d'un menor freatismo y una esposición de solana, apaecen pinares de Pinus pinaster y Pinus pinea, según encinares (Quercus ilex), chiscaos de enebros (Juniperus oxycedrus) y xarales de Cistus ladanifer. Ente los 1200 y 1700 m, atópense pinares de pinu montés (Pinus sylvestris) y pinu laricio (Pinus nigra), amás d'ecosistemes de roquedo, nos bloques graníticos de los cumes d'Abantos.
San Lorenzo de El Escorial tamién alluga delles especies vexetales alóctonas nos sos montes, como hayas (Fagus sylvatica), pinsapos (Abies pinsapo), cedros (Cedrus sp.), alerces (Larix sp.), cipreses de Lawson (Chamaecyparis lawsoniana) o pládanos (Acer pseudoplatanus). Estes poblaciones d'árboles fueron llantaes por estudiantes de la Escuela de Montes, a principios del sieglu . El conceyu tamién axunta árboles históricos, casu de les sequoias (Sequoiadendron giganteum), llantaes nel sieglu nos parques y xardinos de la Casina del Príncipe.
Bona parte del so términu municipal ta incluyida dientro del Paraxa Pintoresca del Pinar de Abantos y Zona de La Ferrería, espaciu natural protexíu constituyíu en 1961, que San Lorenzo de El Escorial comparte con Santa María de la Alameda. Nel términu de San Llorienzo, atópase'l Centru d'Educación Ambiental Arboreto Luis Ceballos, qu'alluga una coleición de más de 200 especies d'árboles y arbustos autóctonos de la península ibérica y de les islles Baleares.
Clima
Acordies cola clasificación climática de Köppen y los datos de la tabla de siguío San Lorenzo de El Escorial tien un clima de tipu Csa (templáu con branu secu y calorosu). El réxime pluviométricu presenta unos niveles de precipitaciones añales alredor de los 855,5 mm. La distribución añal de les precipitaciones asemeyar a la del clima mediterráneos magar el máximu de precipitación nun se correspuende en San Llorienzo cola seronda y primavera sinón col iviernu. Pel branu les precipitaciones son escases, asitiándose alredor de los 50 mm.
Les temperatures tienen un réxime paecíu al de les zones de piedemonte. La temperatura medio añal ye relativamente inferior a los 14°C. Les máximes apaecen en xunetu y agostu (24,3°C y 23, 8°C respeutivamente), ente que les mínimes manifestar nos meses avientu y xineru (5,1°C y 4,9°C respeutivamente). Estos datos reflexen una amplitú térmica próxima a los 19,9 º bastante alzada al respective de les temperatures medies añales de la zona, lo que reflexa una importante continentalidad nel clima, anque acaldáu pola cercanía de la Sierra al respective de llocalidaes asitiaes al Este del ríu Guadarrama.
Les temperatures medies de les máximes mensuales rexistrar ente xunetu y agostu y asítiense ente los 32.8 y 32.4°C, estableciéndose les máximes absolutes mensuales nos 38,5º. Polo que se refier a les temperatures medies mínimes mensuales los rexistros más baxos recoyer en xineru (-0.1°C) y avientu (0.2°C), rexistrándose mínimes absolutes de -5. °C en xineru y -4.6°C n'avientu.
Estes carauterístiques reflexen una de les carauterístiques de los climes de tipu mediterraneu: el periodu de seca braniza. Dende la segunda quincena del mes de xunu hasta primeros de setiembre esiste un déficit hídricu bastante significativu, con un volume de precipitaciones qu'apenes supera los 50 mm nesti periodu y unes temperatures medies práuticamente siempres percima de los 20°C.
Historia miniatura|derecha|El Monesteriu d'El Escorial construyir nel sieglu . Dos sieglos dempués surdió un caserío na redoma del edificiu, que daría llugar, nel sieglu , al actual conceyu. miniatura|Carlos III promovió un nuevu marcu territorial y alministrativu nel Real Sitiu, que puede considerase como l'orixe del actual conceyu de San Lorenzo de El Escorial. miniatura|Monasterio d'El Escorial al atapecer pel hibiernu. La hestoria de San Lorenzo de El Escorial vencéyase inexorablemente cola construcción del monesteriu homónimu y la villa d'El Escorial, de la que surdió como segregación. Les primeres referencies históriques d'esti edificiu daten del añu 1558, cuando Felipe II designó una comisión por que buscara un llugar aparente pal so allugamientu, integrada por arquiteutos, médicos y canteros, ente otros gremios.
La pequeña aldega d'El Escorial axuntaba les condiciones físiques fayadices pa llevar a cabu tal empresa. La so bayura de montes, canteres y cotos de caza, la calidá de les sos agües y la so situación nel centru xeográficu de la península ibérica, a los pies del monte Abantos, fueron factores determinantes pa la so eleición definitiva, que tuvo llugar en 1561.