Benjamin Morrell foi un marín y esplorador d'Estaos Xuníos. Ente 1823 y 1831 realizó cuatro viaxes de relevancia, principalmente pol océanu Antárticu, les islles del Pacíficu y les costes orientales d'América. Escribió un llibru de memories sobre los sos viaxes tituláu A Narrative of Four Voyages y, arriendes de les informaciones apurríes nesa obra, ganóse una pésima reputación como fabulador poles inexactitud que contenía y tamién pola forma un tanto falambaldre d'esponer les sos esperiencies. Con posterioridá, demostróse que munchos de los descubrimientos xeográficos sobre los qu'informó nun esistíen, especialmente los realizaos en L'Antártida, siendo'l casu más llamativu la inesistente Nueva Groenlandia del Sur.
Morrell tuvo una solmenada carrera qu'empezó cuando s'embarcó per primer vegada a la edá de 16 años. Foi prindáu y encarceláu dos veces polos británicos mientres la guerra ente Reinu Xuníu y Estaos Xuníos de 1812. En siendo lliberáu, saleó dellos años como marineru antes de ser nomáu primer oficial y más tarde capitán del Wasp, un barcu de Nueva York dedicáu a la caza de foques. En 1823, realizó col Wasp un llargu viaxe per agües subantártiques, y foi partir d'esti primer viaxe, d'un total de cuatro, qu'empezó a desenvolvese'l discutiniu sobre la so reputación. Munches de les afirmaciones que fizo, como'l ser el primeru en desembarcar na islla Bouvet y el navegar pol mar de Weddell hasta los 70°S, son bien dudoses. La rápida travesía de 5600 km qu'afirmó realizar por altes llatitúes ye totalmente improbable, y el descubrimientu d'una llarga mariña que llamó Nueva Groenlandia del Sur, dacuando denominada Tierra de Morrell, resultó ser falsu. Los sos trés viaxes siguientes fueron menos polémicos, anque la narración que fizo de dellos incidentes consideróse absurda o simple fantasía. La so falta de fiabilidá viose agravada pola costume que tenía d'atribuyise nos sos rellatos los méritos d'otros.
A pesar de que foi consideráu una torga pa los xeógrafos», Morrell foi defendíu por escritores ya historiadores que, de la que deploraban l'estilu qu'emplegaba, atoparon esplicaciones pa les sos dudoses reclamaciones y aceptaron qu'en realidá foi honráu no básico. Los sos contemporáneos fueron menos arrogantes con él. Tar reputáu como fabulador complicó los sos intentos por siguir cola so carrera tres la publicación del llibru, y resultó-y cada vez más difícil consiguir emplegu. Créese que morrió en 1839 d'una fiebre contraida en Mozambique,Dictionary of American Biography, p. 195 onde recaló al tornar d'un viaxe pol Pacíficu.
Infancia y mocedá thumb|left|Mapa de les islles Shetland del Sur, escenariu de les primeres aventures sub-antártiques de Morrell. Benjamin Morrell nació en Rye, nel condáu de Westchester, Nueva York, el 5 de xunetu de 1795. Crióse en Stonington, Connecticut, onde Benjamin, el so padre, tuvo emplegáu nuna empresa de construcción naval. En rematando los sos estudios primarios fugóse, con 16 años, pa dise a navegar "ensin tener permisu de nengún miembru de la mio familia y ensin dici-y lo a naide".Morrell, Introduction, pp. ix–xi Mientres la Guerra ente Reinu Xuníu y Estaos Xuníos de 1812, qu'españó mientres s'atopaba nel mar, foi prindáu dos veces polos británicos. Una cuando realizaba la so primer travesía nun buque que llevaba un cargamentu de farina; el barcu foi prindáu polos británicos cerca de St. John's y Morrell permaneció deteníu mientres ocho meses. La segunda vegada foi fechu prisioneru cuando'l navío nel que realizaba'l segundu viaxe foi prindáu tamién polos británicos, siendo internáu na prisión de Dartmoor en Inglaterra mientres dos años.H.R.Mill, p. 104 Dempués de ser lliberáu siguió la so carrera como simple marineru, una y bones la escasa educación que recibiera supúnxo-y un torga pa xubir de rangu. El capitán Josiah Macy emprestar a enseña-y lo que precisaba saber pa graduase como oficial, y en 1821 foi nomáu primer oficial del Wasp, un barcu dedicáu a la caza de foques que taba entós al mandu del capitán Robert Johnson.
En 1822, el Wasp zarpó camín de les islles Shetland del Sur, que fueren afayaes trés años antes pol capitán británicu William Smith.H.R.Mill, páxs. 94–95 Morrell, al qu'evidentemente -y llegaron noticies sobre eses islles, propunxo dir ellí, viéndose arreyáu mientres el viaxe nuna serie de "notables aventures". Una vegada tuvo mui cerca d'afogase y, n'otra ocasión, una nube alloñó-y unos 80 km del barcu mientres taba nun bote. Los sos compañeros del barcu pudieron alcontralo al quedar la so embarcación atrapada nel xelu.H.R.Mill, p. 105 Al tornar de la travesía, un día dempués d'atracar en Nueva York, foi nomáu capitán del Wasp, ente que Johnson fíxose cargu de la goleta Henry. Los dos buques empecipiaron xuntos un viaxe a los mares del sur pa cazar foques, comerciar y realizar esploraciones, amás de "determinar la viabilidá de poder avanzar hasta'l Polu Sur y pescudar so qué condiciones sería posible".Morrell, p. 30
Cuatro viaxes
Primer viaxe: los mares del sur y l'océanu Pacíficu El Wasp y el Henry zarparon de Nueva York el 21 de xunu de 1822 y permanecieron xuntos hasta algamar les islles Malvines. Ellí dixebráronse y el Wasp viaxó escontra l'este pa buscar zones onde cazar foques. La narración de Morrell sobre los siguientes meses de travesía por agües del océanu Antárticu ye bien revesosa. Los sos informes sobre distancies percorríes, llatitúes y descubrimientos fueron tachaos d'inesactos o imposibles, lo que dio pie a que los sos contemporáneos consideráren-y un fabulador, y eso provocó'l ser criticáu darréu por escritores y espertos.Gould, p. 255 and p. 258
N'agües antártiques thumb|Islla Bouvet, fotografía de 1898. Nel diariu de Morrell consta que'l Wasp llegó a Xeorxa del Sur el 20 de payares, y depués saleó aldu esti escontra l'alloñada islla Bouvet, que s'atopa aproximadamente a metá de camín ente Sudáfrica y el continente antárticu y ye conocida como la islla más remota del mundu. Foi afayada en 1739 pol navegante francés Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier,Mills, páxs. 434–35 pero la posición que dio yera inexacta.H.R.Mill, p. 47 En 1772, el capitán James Cook intentó alcontrala y nun pudo, polo qu'asumió que nun esistía. Nun foi columbrada de nuevu hasta 1808, cuando'l capitán y cazador de foca James Lindsay y Thomas Hopper llegaron hasta la islla y rexistraron la so posición correuta, magar nun pudieron desembarcar.McGonigal, p. 135 Morrell, según el so propiu rellatu, pudo atopar la islla con facilidá —con "improbable facilidá", en pallabres del historiador William Mills— dempués dixo que desembarcó y que llograron cazar foques nella. Na llarga descripción que dio darréu de la isla, Morrell nun mentó la so carauterística más notable y evidente, que toa ella ta cubierta de xelu permanentemente.H.R.Mill, páxs. 106–107 Esti fechu llevó a munches comentaristes a duldar de que realmente visitara la isla. thumb|300px|left|Esquisa de la ruta siguida pol Wasp nel so viaxe, dende'l 20 de payares de 1822 al 28 de febreru de 1823, basáu nes posiciones indicaes por Morrell. Reparar que con esos datos gran parte del viaxe de regresu (llinia continua) facer por dientro del territoriu de L'Antártida.
Dempués d'abandonar la islla Bouvet, el Wasp siguió saleando escontra l'este, llegando a les islles Kerguelen el 31 d'avientu, onde permanecieron mientres 11 díes. El viaxe volver# a entamar de siguío con aldu sureste hasta'l 1 de febreru de 1823 en qu'algamaron, según los datos rexistraos por Morrell, la posición 65°52'S, 118°27'Y.Morrell, páxs. 65–68 Dende esi puntu, Morrell diz que, aprovechando los vientos que-y yeren favorables, el barcu saleó a once nudo mientres la travesía escontra l'oeste. Amás de una posición ensin fecha, 69°11'S, 48°15'Y, Morrell nun rexistró nada nel diariu d'a bordu hasta'l 23 de febreru, cuando rexistra l'encruz del meridianu de Greenwich (0°). Los historiadores manifestaron duldes sobre'l percorríu realizáu dende los 118°Y, d'unos 5.600 km, pos manifiesten que nun se puede faer tan rápido per unes agües semaes de xelos flotantes y contra los vientos dominantes nel área.H.R.Mill, páxs. 107–08 Sicasí, dellos autores, ente ellos l'ex oficial navegante de la Royal Navy, Rupert Gould, indicaron que les afirmaciones de Morrell, tocantes a la velocidá y a la distancia percorrida nel tiempu qu'indica son creíbles.Gould, páxs. 260–62 Considerando les coordenaes ensin fecha rexistraes por Morrell sobre la travesía, comprobóse más tarde qu'implicaben navegar pel interior del territoriu continental de L'Antártida na zona de la Tierra de Enderby. Gould, escribió en 1928, primero que s'afitara correutamente la llinia de mariña d'esi sector de L'Antártida, que se tenía la creencia de que la Tierra de Enderby yera una islla con una canal al sur d'ella.See Gould, p. 257 and páxs. 261–62. Escribió: "Si en feches próximes afayar que la Tierra de Enderby forma parte del continente antárticu, los acérrimos defensores de Morrell van vese obligaos a refundiar la toalla".Gould, p. 281
Según Morrell, el Wasp algamó les islles Sandwich del Sur el 28 de febreru. La so presencia ellí vese acotada pola descripción del puertu de la islla Tule, los datos sobre la islla apurríos por Morrell fueron confirmaos poles espediciones de principios del sieglu XX.Gould, p. 263 Na siguiente fase de la travesía, Morrell anotó nel cuadiernu de bitácora del Wasp que punxo aldu al sur y que'l mar taba abondo llibre de xelos, algamó la llatitú 70°14'S antes de arrumbar al norte'l 14 de marzu, pos se-yos taba acabando'l combustible pa los hornillos. Esti viaxe, de ser ciertu, convirtió-y nel primer capitán de barcu d'Estaos Xuníos en cruciar el círculu polar antárticu. Dixo que taba convencíu de que si nun fuera por esi problema, podría haber "fechu una gloriosa meyora direutamente al Polu Sur, o hasta los 85°, ensin la menor dulda". Dalgunos consideren facederu l'afirmación de Morrell sobre'l puntu más al sur qu'algamó, pos esa llatitú sur foi algamada por James Weddell siguiendo la mesma ruta tan solo un mes antes. Weddell informó, al igual que Morrell, atopar la ruta cuasi totalmente llibre de xelos, llegando hasta los 74°15'S antes de volvese. Les pallabres utilizaes por Weddell pa espresar el so convencimientu de que'l Polu Sur taba n'agües abiertes son bien similares a les emplegaes por Morrell, que'l so rellatu foi escritu nueve años dempués del socesu. Por esi motivu, el xeógrafu Paul Simpson-Housley manifestó que Morrell pudo plaxar el rellatu de les esperiencies de Weddell,Simpson-Housley, páxs. 57–59 y sobre manera teniendo en cuenta qu'esi rellatu publicar en 1827.
Nueva Groenlandia del Sur
thumb|320px|Mapa de L'Antártida y la supuesta mariña de Nueva Groenlandia del Sur (en colloráu) según los datos apurríos por Benjamin Morrell.