Unha lingua crioula, chamada tamén creol ou patois, é unha lingua nada habitualmente nunha comunidade de xentes con orixes diversas que non comparten previamente ningunha lingua, que teñen necesidade de comunicarse, e que se ven forzados a valerse dun idioma que non é o de ningún deles. O resultado é unha lingua que toma o léxico (normalmente moi deformado) da lingua imposta e que así a todo ten unha sintaxe que se parece máis á doutras linguas crioulas que á da lingua "nai".
O exemplo típico é o dos obreiros (ou escravos) levados ás plantacións do Caribe dende diferentes partes do mundo que se viron obrigados a utilizar a lingua da potencia colonial (o inglés, o castelán) para comunicarse.
Crioulos de base léxica portuguesa Crioulos afro-portugueses: Crioulos da Alta Guinea, como o crioulo caboverdiano ou o crioulo de Guinea-Bissau. Crioulos do golfo de Guinea, como o forro ou o annobonense.
Crioulos luso-asiáticos: Crioulos de Asia Meridional ou indo-portugueses, como o crioulo de Ceilán. Crioulos do Sueste Asiático ou malaio-portugueses, como o crioulo de Malaca ou kristang. Crioulos de Asia Oriental ou sino-portugueses, como o crioulo de Macau.
Crioulos luso-americanos: Papiamento, falado en Curaçao, Aruba e Bonaire. Crioulos anglo-portugueses de Suriname: samaracano e pamaracano
Outras linguas crioulas Crioulo afro-semínola Crioulo de Antiga e Barbuda Crioulo de Belize Crioulo haitiano Crioulo palenquero Chavacano Patois xamaicano ou crioulo xamaicano. Shelta
Véxase tamén Outros artigos Pidgin Ligazóns externas Crioulos de base portuguesa
Categoría:Sociolingüística