Beverly Sainte-Marie, máis coñecida polo seu nome artístico "Buffy Sainte-Marie", nada en Qu'Appelle, Saskatchewan, o 20 de febreiro de 1941 é unha cantautora canadense-estadounidense, multi-instrumentista, artista visual e activista social.

Traxectoria Beverly Sainte-Marie nace na reserva indíxena de Piapot, no val de Qu'Appelle (Canadá). Cando era nena, a súa nai morreu nun accidente de tráfico e foi adoptada por unha parella mi'kmaq de Wakefield, Massachusetts. Aos 3 anos aprendeu a tocar o piano. Aos 16 aprendeu a tocar a guitarra e a compoñer as súas propias cancións.

Despois de rematar o bacharelato, estudou Filosofía Oriental e Pedagoxía na Universidade de Massachusetts en Amherst. Nese momento, comezou cunha paixón artística profesional ao actuar en pequenos cafés e en 1962, tras obter o título, trasladouse a Nova York. Integrouse na escena artística bohemia de Greenwich Village e pronto estivo de xira, tocando principalmente en festivais populares e reservas indíxenas do Canadá e os Estados Unidos.

Aos 20 anos, regresou á Reserva Piapot, onde naceu e foi adoptada por supostos familiares dos seus pais biolóxicos.

En 1963, unha brillante crítica en The New York Times valeulle un contrato con Vanguard Records, e ao ano seguinte, Sainte-Marie, de 29 anos, publicou o seu primeiro álbum, It's My Way! (É Meu Camiño) No disco utilizou técnicas vocais indíxenas e expresou a súa opinión sobre o trato aos indíxenas, como se pode ver na canción “Agora que o Búfalo marchou”, na que aborda os dereitos da terra indíxena e as relacións interculturais. No seu sexto álbum, Illuminations, utilizou sons instrumentais sintetizados e manipulados electronicamente, converténdose nun pioneiro álbum vocal cuadrafónico gravado de forma profesional. En 1976 publicou o seu duodécimo álbum, Dulce América, que incluía a canción Camiñantes das Estrelas (Starwalker), a primeira canción pop indíxena, ou powwow rock, como a chamou Sainte-Marie.

Aos 35 anos, deixou de gravar para pasar un tempo co seu fillo. Comezou a pintar, compoñer películas e participar en diversos programas de radio e televisión. Uniuse ao elenco de Barrio Sésamo durante varios anos para promover as culturas nativas americanas. No programa aleitou en directo ao seu fillo o que supuxo a primeira retransmisión en aberto nos EUA da lactancia materna. En 1982, compuxo a canción Above Where We Are para a película Un oficial e un cabaleiro, pola que recibiu un Oscar, un BAFTA e un Globo de Ouro. Durante este período, Sainte-Marie tamén comezou a experimentar coa arte visual por ordenador, expoñendo o seu traballo en museos de toda América do Norte.

Despois de 16 anos, Sainte-Marie retomou a súa carreira discográfica coa publicación, a través de Internet, do seu décimo cuarto álbum Casualidades e Historias Probábeis. Catro anos despois, publica o álbum recompilatorio Arriba, Onde Pertencemos. Gañoulle o premio Juno á mellor gravación de música de aborixes do Canadá. En 2017, aos 76 anos, publicou o seu álbum número 17, titulado Cancións Menciña, polo que foi galardoada co Premio Juno ao Álbum de Música Indíxena do Ano e o Premio de Música Indíxena ao Mellor Álbum Folk.

Sainte-Marie utilizou a súa música e voz para defender diversas causas políticas. Foi unha partidaria vocal da guerra de Vietnam e formou parte do militante Movemento Indio Americano. Ela afirmou que o seu activismo levouna a ser incluída na lista negra pola administración estadounidense e limitou as súas actuacións radiofónicas. En 1969, fundou a Nihewan Foundation for American Indian Education e desenvolveu o currículo para o seu proxecto docente chamado Cradleboard, unha asociación entre comunidades nativas e non nativas dos Estados Unidos que facilita a comunicación a través de redes informáticas. Adoitaba pronunciar discursos públicos para promover cuestións sociais dos pobos indíxenas e foi portavoz da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura.

Durante o ano 2023 a cadea de televisión canadense CBS acendeu unha polémica no país ao publicar documentación que indicaría que a verdadeira ascendencia da cantante é italiana e inglesa non indíxena. Tras a polémica, o goberno do país retiroulle en 2025 a medalla á Orde do Canadá.

O documental Buffy Sainte-Marie: A Multimedia Life segue a historia da súa vida.

Óscar

Cando Jack Nitzsche atrancou en dificultades de produción do filme "An Officer and a Gentleman", pediu axuda á súa amiga Buffy Sainte-Marie. Buffy tocoulle a melodía da súa canción "Up Where We Belong", que adquiriu "vida propia". Tras a reunión decidiu acurtar complexidades e directamente asignarlle a canción á artista. A icónica canción finalmente gañou varios premios importantes, incluíndo o premio á Mellor Canción Orixinal nos 55 Premios da Academia en 1983.

Discografía de estudio It's My Way (1964) Many a Mile (1965) Little Wheel Spin And Spin (1966) Fire & Fleet & Candlelight (1967) I'm Gonna Be A Country Girl Again (1968) Illuminations (1969) She Used to Wanna Be a Ballerina (1971) Moonshot (1972) Quiet Places (1973) Native North-American Child: An Odissey (1974) Buffy (1974) Changing Woman (1975) Sweet America (1976) Coincidences and Likely Stories (1992) Running for The Drum (2009)

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas "Adam ", canción orixinal de Buffy Sainte-Marie do seu álbum Illuminations.

Categoría:Nados en 1941 Categoría:Músicos do Canadá