Manuela Villalpando Martínez, nada en Cogolludo en 1915, e finada en Segovia o 14 de agosto de 2011, foi unha bibliotecaria, historiadora, biógrafa e académica da Real Academia de Historia e Arte de San Quirce.
Traxectoria Filla dun mestre, formouse en Filosofía e Letras en Madrid, e gañou por oposición unha praza como bibliotecaria en Cidade Real. Anos despois da guerra civil, en 1945, chegou a Segovia como bibliotecaria e arquiveira. Nesta cidade castelá coñeceu ao poeta e enxeñeiro Juan de Vera co que contraeu matrimonio.
A través do seu marido tomou contacto cos sobreviventes do antigo faladoiro de San Gregorio, matriz da Universidade Popular Segoviana (desmantelada pola ditadura e renomeada por Dionisio Ridruejo como Instituto Diego de Colmenares), e que, ao cabo, orixinou a Academia de Historia e Arte de San Quirce. A partir daquel encontro, Manuela Villalpando iniciou unha serie de investigacións sobre artistas segovianos, sendo o seu primeiro artigo un estudo biográfico sobre o escultor Pedro de Bolduque. Abriu así unha das súas dúas obras emblemáticas, o Diccionario de artistas y artesanos en Segovia de los siglos XVI e XVII, publicado a finais dos anos 1980, no que recolleu boa parte das súas investigacións ao longo de corenta anos. A súa outra grande obra, a Universidade Popular Segoviana (1919-1936), constitúe o traballo máis completo sobre a fecunda vida cultural de Segovia nos anos 1920 e 1930 e os seus protagonistas.
Académica da Real de San Quirce En 1960, Manuela accedeu como académica de número a San Quirce -a primeira muller en facelo-, e continuou cos seus traballos de investigación. Desenvolveu varias obras sobre a arquitectura da provincia de Segovia, a máis destacada, Los castillos de Segovia (1958), conxuntamente co seu marido. Publicou numerosos artigos en revistas especializadas, ao redor da catedral de Segovia e a quen foron os seus arquitectos, pintores, escultores, decoradores e artesáns, así como as documentadas relacións recompiladas dos arquivos, públicos e privados, en especial aqueles relacionados co período que abrangue dende o século XV ao século XVIII.
É autora tamén doutras dúas monografías: Jerónimo de Alcalá Yáñez (1571-1632) e Segovia, de 1976, e o Índice de testamentos de los siglos XVI-XVII, publicada en 1989. Moi considerada e querida entre o resto de académicos de San Quirce, foi a primeira muller elixida presidente (e reelixida varias veces) nunha academia española. Permaneceu activa, publicando con asiduidade até 2001, e asistindo con regularidade ás reunións de San Quirce, malia a súa idade.
Notas
Categoría:Nados en 1915 Categoría:Nados en Cogolludo Categoría:Finados en 2011 Categoría:Bibliotecarios Categoría:Historiadores de España Categoría:Escritores de Castela e León Categoría:Escritores en lingua castelá