A estimulación magnética transcranial (TMS) é unha técnica de neuroestimulación non invasiva na que se utiliza un campo magnético cambiante para inducir unha corrente eléctrica nunha área determinada do cerebro mediante indución electromagnética. Un dispositivo chamado estimulador xera impulsos eléctricos que se transmiten a unha bobina magnética colocada sobre o coiro cabeludo. O campo magnético resultante penetra no cranio e induce unha corrente eléctrica secundaria no tecido cerebral subxacente, modulando a actividade neuronal.
Os dispositivos médicos que administran estimulación magnética transcranial repetitiva (rTMS) parecen proporcionar tratamentos razoablemente seguros e eficaces para o trastorno depresivo maior (MDD), a dor crónica e o trastorno obsesivo-compulsivo (OCD). Porén, a calidade da evidencia é variable, os tamaños do efecto son modestos e as respostas ao placebo son grandes; a extensión da súa eficacia e os protocolos óptimos de tratamento non están completamente determinados.
Os efectos adversos da TMS parecen raros e inclúen desmaios e convulsións, que ocorren aproximadamente no 0,1 % dos pacientes e adoitan ser atribuíbles a erros de administración.
Usos médicos
thumb|285x285px|Unha bobina magnética colócase sobre a cabeza do paciente.
A TMS non require cirurxía nin implantación de eléctrodos. O seu uso pode ser diagnóstico e/ou terapéutico. Os efectos varían segundo a frecuencia e intensidade dos impulsos magnéticos, así como a duración do tratamento, que determina o número total de impulsos administrados.
A Food and Drug Administration (FDA) autorizou dispositivos de rTMS para o tratamento da depresión nos Estados Unidos (US). O National Institute for Health and Care Excellence (NICE) publicou orientación no Reino Unido (UK) para ese uso. Clínicas privadas e algúns centros médicos de Veterans Affairs ofrecen tratamentos con este fin. A TMS estimula o tecido cortical sen as sensacións dolorosas producidas na estimulación eléctrica transcranial.
Diagnóstico
A TMS pode empregarse clinicamente para medir a actividade e a función de circuítos cerebrais específicos en humanos, máis habitualmente con pulsos magnéticos simples ou pareados.
Notas
Categoría: Neurofisioloxía Categoría:Neurociencia Categoría:Enxeñaría biomédica