Julián Fuster Ribó nado en Vigo o 9 de xullo de 1911 e finado en Tarragona o 22 de xaneiro de 1991, foi un cirurxián español e soviético e preso político do Gulag de 1948 a 1955.
Traxectoria Nado o 9 de xullo de 1911 en Vigo, nunha familia militar catalá, licenciouse en medicina pola Universidade de Barcelona en 1935, e de estudante participou en varios grupos de esquerdas. Dende 1936 foi membro do Partit Socialista Unificat de Catalunya (PSUC),Un cirujano gallego, en el archipiélago de Solzhenitsyn a rama catalá do Partido Comunista de España, pero segundo a investigación de Stalin, xa era membro do Partido Comunista dende 1929.Сопельняк Б. Секретные архивы НКВД-КГБ. Como médico militar, participou na guerra civil do lado dos republicanos.Julià Fuster i Ribó - Metges Catalans Dende o 1 de decembro de 1936, serviu no XI Corpo do Exército e puxo fin á guerra civil como xefe do servizo de saúde do XVIII Corpo. Foi médico en hospitais da retagarda nas frontes de Aragón e Cataluña.
A comezos de 1939, abandonou España e foi internado no campo de Saint-Cyprien, no sur de Francia, onde se converteu en xefe do servizo médico. Xunto co doutor Joaquim Vinyes Espin estudou a dor muscular causada pola deficiencia de vitamina C (baseándose nestes estudos, o doutor Vinyes escribiu un artigo polo que recibiu un premio da Academia de Ciencias Médicas de París en 1942). Debido a desacordos coas autoridades médicas francesas, foi arrestado en marzo e liberado dous meses despois, tras o cal el e varios camaradas partiron cara á Unión Soviética.
Na Unión Soviética Na Unión Soviética, traballou como cirurxián nun sanatorio en Agudzeri (RSAS de Abkhazia); despois de xuño de 1941, serviu no Exército Vermello, ata febreiro de 1943, no hospital de evacuación de Ulianovsk (dende outubro de 1942, dirixiu o departamento cirúrxico) e, dende abril de 1943, na clínica cirúrxica do Hospital Semashko de Moscova. Dende 1946, traballou no Instituto Burdenko (neurocirurxía). Pouco despois da segunda guerra mundial, preparou un manuscrito dunhas 200 páxinas mecanografadas titulado "Cirurxía soviética. Notas dun cirurxián español".Un médico español en el Gulag
De 1945 a 1947, solicitou deixar a Unión Soviética para ir a México, onde vivían a súa nai e a súa irmá; como resultado, en novembro de 1947, foi expulsado do Partido Comunista Español e despedido do seu traballo no Instituto Burdenko. Privado do seu sustento, recorreu á Embaixada da Arxentina, onde foi contratado como tradutor. En xaneiro de 1948, outro tradutor da embaixada, tamén español, José Antonio Tuñón Albertos, foi capturado mentres intentaba saír ilegalmente da Unión Soviética; segundo o seu testemuño, Fuster tamén foi arrestado o 8 de xaneiro de 1948.
O 27 de xullo de 1948, o viceministro de Seguridade do Estado, o tenente xeneral Ogoltsov, aprobou a acusación e, en agosto, un Consello Especial condenou a Fuster a 20 anos de prisión. Mentres estaba encarcerado, tamén traballou como cirurxián e foi trasladado a traballos xerais como castigo.
Julián Fuster é mencionado dúas veces no libro de Aleksandr Solzhenitsyn "O arquipélago Gulag ".
En febreiro de 1955, a Comisión Central de Revisión de Casos reduciu as condenas de Fuster e os seus coacusados no caso Tuñón, Pedro Cepeda e Francisco Ramos Molins ata que cumpriran as súas condenas, e foron postos en liberdade en marzo.
Tras regresar dos campos, Fuster traballou como cirurxián e traumatólogo no hospital do distrito de Lotoshino ata outubro de 1956, e despois traduciu literatura médica. O 4 de maio de 1959 recibiu permiso para partir cara a España e abandonou a Unión Soviética ese mesmo mes a bordo do barco "Sergei Ordzhonikidze" como parte do sétimo e derradeiro grupo organizado de repatriados españois.
Os "cómplices" de Fuster tamén puideron abandonar a Unión Soviética; Cepeda, que inicialmente tiña a intención de permanecer na Unión Soviética, tamén marchou máis tarde a España.
Despois da liberación Pouco despois de regresar á súa terra natal, Fuster visitou Cuba, onde se mudaran os seus familiares despois da guerra civil española, pero tras a vitoria da Revolución Cubana, o escepticismo que adquirira na Unión Soviética cara ao comunismo desaparecera (escribiu unha serie de ensaios, Testimonios del Paraíso comunista. Non lle permitiron estabelecerse na illa: viuse obrigado a agocharse dos servizos secretos de Castro e fuxir de volta a España.
En 1961, por invitación da Organización Mundial da Saúde, foi traballar ao Congo. Traballou durante tres anos e medio en hospitais de Equaterville e Bukavu de onde foi evacuado en xuño de 1964, xa que a guerra civil en curso facía demasiado perigosa a súa estadía alí.
De volta a España, traballou no hospital de Palafrugell, en Xirona, e despois en Tarragona.
Julián Fuster Ribó morreu en Tarragona en 1991 por mor dun infarto de miocardio.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas
El «doctor Zhivago» gallego que terminó en el gulag
Categoría:Nados en Vigo Categoría:Nados en 1911 Categoría:Finados en 1991 Categoría:Comunistas de España Categoría:Alumnos da Universidade de Barcelona Categoría:Cirurxiáns da Unión Soviética Categoría:Cirurxiáns de España Categoría:Militares da guerra civil española leais á República