Alfonso Solórzano Fernández, nado en San Marcos, Guatemala, en 1911 e finado en México en 1980, foi un avogado sindicalista, político e diplomático guatemalteco.
Traxectoria Ateo e marxista. Fillo do terrateniente cafeteiro José María Solórzano Molina e de Elisa Ascensión Fernández Barrios. A súa primeira formación realizouna na capital guatemalteca, no Colegio Alemán, para con dezaseis anos desprazarse a Alemaña, durante o ascenso do nazismo, para realizar estudos universitarios. A situación política aconselloulle a volta, decidíndose por México para completar a formación universitaria na Universidade Nacional Autónoma de México.
Fixo parte do grupo de exiliados guatemaltecos que colaboraron no proceso democratizador da Revolución de Guatemala de 1944, que devén na presidencia de Juan José Arévalo Bermejo e posteriormente de Jacobo Arbenz Guzmán. Ocupou cargos de asesor gobernamental en materia de dereitos laborais, e diplomáticos en París. Integrouse no Partido de Acción Revolucionaria (PAR), e posteriormente no Partido Guatemalteco del Trabajo. Exiliouse en México en 1954, tralo golpe militar que implica a caída do presidente Arbenz e o cambio de réxime.
Casou con Alaíde Foppa, socióloga feminista, profesora, crítica de arte e poeta. Dos cinco fillos, Mario e Juan Pablo finaron en accións do Ejército Guerrillero de los Pobres do que fixeron parte.
Irmán de Valentín Solórzano Fernández -economista e ministro no goberno do ditador Fernando Romero Lucas García; cuñado de Alexandre de Fisterra- e do escritor e profesor Carlos Solórzano Fernández. Bisneto de Justo Rufino Barrios Auyón, militar e político guatemalteco, presidente da república entre 1873 e 1885.
Notas
Categoría:Avogados Categoría:Comunistas Categoría:Nados en Guatemala Categoría:Nados en 1911 Categoría:Finados en 1980 Categoría:Finados en accidente de tráfico Categoría:Alumnos da Universidade Nacional Autónoma de México