A tinguidura de Schmorl é empregada para a visualización da matriz ósea, das lagoas e dos canículos óseos. Schmorl tamén é debilmente positivo en granuloma cerebrifoide no endometrio.
Descrición A tinguidura provócana dous axentes colorantes: a tianina amoniacal e o ácido pícrico saturado. A tianina precipita nas lagoas e canalículos, mentres que o pícrico forma picratos na matriz ósea. O resultado é que lagoas e canalículos colóranse de marrón escuro a negro, e a matriz ósea de amarelo a marrón claro.
Esta técnica é apta para óso, fixado en formol e seccionado a 5 micrómetros, e incompatible cos fixadores que conteñen sublimado, cortes de conxelación ou celoidina. O pH da solución da tionina é decisivo para unha boa tinguidura, por iso se deberían de realizar varios ensaios coa porcentaxe deste colorante (20% e 50%), así como engadindo algunhas gotas de amoníaco para alcanzar a solución.
Reactivos Solución acuosa de tionina ao 0,25% Solución saturada de ácido pícrico
Procedemento Lavar os cortes nun baño de auga destilada, 10 min. Filtrar unha parte da disolución de tionina e diluír cun volume igual ó de auga destilada. Engadir inmediatamente antes da súa utilización unha gota de amoníaco por cada 100cc de solución. Tinguir coa solución de tionina, 5-10 min. Lavar en auga destilada. Colorear coa solución de ácido pícrico, 30-60 seg. Diferenciar en etanol ó 70% ata que cese a extracción da cor azul, aprox. 5-10 min. Deshidratar, aclarar e montar.
Véxase tamén
Bibliografía
Ligazóns externas http://conganat.uninet.edu/IVCVHAP/PDF/P017 http://www.lab.anhb.uwa.edu.au/mb140/MoreAbout/stains.htm
Categoría:Tinguiduras histolóxicas