O Emirato de Córdoba (en árabe, إمارة قرطبة, Imārat Qurṭuba) foi un emirato musulmán con capital en Córdoba dirixido pola dinastía Omeia. Desde 756 foi gobernado como un emirato ata que Abd al-Rahman III adoptou o título de califa en 929.
O estado foi fundado por Abd al-Rahman I, un príncipe omeia que fuxiu da derrota e persecución do clan omeia no medio da revolución abbásida. O sistema político floreceu entón durante tres séculos, antes de desintegrarse a principios do século XI durante a fitna de al-Andalus, unha guerra civil entre os descendentes do califa Hisham II e os sucesores do seu hajib (funcionario da corte), Almanzor. En 1031, despois de anos de loitas internas, o califato colapsouse e fracturouse nunha serie de taifas (reinos) musulmáns independentes. miniatura|240x240px|Felús de cobre cuñado no Emirato de Córdoba. O período caracterizouse por unha expansión do comercio e da cultura, incluíndo a construción de pezas coñecidas da arquitectura andalusí.
Emires de Córdoba InicioFinNome756788Abd al-Rahman I788796Hisham I796822Al-Hakam I822852Abd al-Rahman II852886Muhammad I886888Al-Mundhir888912Abdullah ibn Muhammad912929ʿAbd al-Rahmān III al-Nāṣir li-Dīn Allah
Notas
Categoría:Emirato de Córdoba