James Bradley () var ein engelsk astronom og tente som Astronomer Royal frå 1742, etter Edmund Halley. Han er mest kjend for to grunnleggande oppdagingar i astronomien, lysaberrasjon (1725–1728) og nutasjonen til jordaksen axis (1728–1748). Desse oppdagingane vart kalla «dei mest glimrande og brukbare dette hundreåret» av Jean Baptiste Joseph Delambre, ein astronomihistorikar, matematisk astronom og direktør ved Paris-observatoriet.Histoire de l'astronomie au dix-huitième siècle, s. 413 (edited by Claude-Louis Mathieu, and published by Bachelier, Paris, 1827). Sjå òg s. xvii and 420.
Bradley studerte først teologi og vart professor i astronomi i Oxford i 1721. Astronomer Royal var han frå 1742 til 1761.
Kjelder
Kategori:Astronomar på 1700-talet Kategori:Astronomers Royal Kategori:Engelske astronomar Kategori:Medlemmar av Royal Society Kategori:Folk frå Cheltenham Kategori:Copleymedaljen