Jau, Dinhac e HloiracToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Jau-Dignac-et-Loirac en francés) es una comuna medoquina de Guiana, lingüisticament gascona, administrada prau departament de Gironda de la region de la Noèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia La comuna, d'altitud sovent hòrt bassa, compren principalament quatre vilatges : Jau, au nòrd-oèst, Dinhac, au nòrd-èst, Hloirac au sud, e Lo Centre, ont es la maison comuna. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Jau. Bénédicte Boyrie-Fénié cita duas atestacions ancianas dau nom de Jau : Jau (Sanctus Petrus de ~), en occitan, en 1339, e Isle de Jau ou Petite Flandre de Medoc, en francés, en 1651 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 171-172. Lo nom ven, per Dauzat, d'un nom de persona latin tirat de gallus, « viguèir » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 366, e, per Bénédicte Boyrie-Fénié, dau nom de persona Gallus, prononciat [dzaw] (Astor, citat per B. Boyrie-Fénié, senhala que Gallus es un nom qu'a lo sens de « gallés, gal », en mèi d'estar lo de l'animau). Aqueth tractament de tipe nòrd-occitan es revelator de l'istòria lingüistica complicada dau nòrd de Medòc. Dinhac (atestat Dinhac (Sanctus Petrus de ~) en 1339 ) pòt venir dau nom d'òme Dinnius o Dignius, o Dignus, a cada còp emb lo sufixe acu(m) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 246, a Digna, latinizacion dau sufixe gallés -aco(n). Dinhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica que son mèste èra Dignius, Dignius o Dinnius. Hloirac. Las fòrmas ancianas citadas per Bénédicte Boyrie-Fénié son Esloyrac (Sanctus Romanus de ~), en 1339, Esloyrac (Sanctus Romanus de ~), au sègle XIII, Esloyrac (de ~), en 1339 . Dauzat, que devèva pas conéisher las fòrmas ancianas, postula lo nom d'òme latin Laurius emb acum . Jacques Boisgontier, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, disè que l'amudiment de f- davant -l- deishava una aspiracion que los escribas notavan es-. Hloirac seré donc lo nom latin d'òme Florius emb lo sufixe acu(m) , latinizacion dau sufixe gallés -aco(n). Hloirac èra donc probablament una anciana granda propietat antica que son mèste èra Florius. Veire Floirac, près de Bordèu, e Floirac (Carcin).
Istòria Las tres comunas de Jau, Dinhac e Hloirac fusionèren avant 1806 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=17785. La partida près de Gironda, d'ancianas sanhas, es cultivada mès pas poblada.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Semebian; es adara dau canton dau Nord-Médoc (en francés), donc dau Nòrd-Medòc.
Demografia
demografia de Jau, en 1793, pui de l'ensemble a comptar de 1800 en 1793, Dignac : 566 abitants; Hloirac : 327 abitants.
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben Comunas de Gironda Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Medòc Categoria:Comuna de Gironda Categoria:Comuna de Guiana Categoria:Comuna d'Aquitània (Occitània)