Relhac (Reilhac en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left||Distanças e posicion relativa
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Rillacum, en latin, en 999, Ralhacum, en latin, en 1402, Relhacum, en latin, en 1466, Reilhact, en 1522, Rillac, en 1525, Relhac, en 1566, Relhiac, Relliac, en 1624, Relihac, en 1626, Rellihac, Rilhac, en 1628, Reliac, en 1656, Reilhac, en 1679,http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a01135149686120X5ue. Relhac ven d'un nom d'òme latin, Regilius o Regulius, amb lo sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 561Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 138, per Reillane, amb un sufixe diferent, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Relhac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Regilius o Regulius. D'unas atestacions en Ri- correspondon probablament a una realitat fonetica. Los noms de meteissa origina an sovent un tal vocalisme (Rilhac de Las Tors, Rilhac de Sentria, Rilhac de Trainhac, Rillé, Rillieux-la-Pape, etc). Relhaguet (fòrmas ancianas Mansus de Ralhaguet, en 1402, Relhaguie, en 1517, Relaguet, en 1583, Relliaguet, en 1622, Relhagué, en 1623, Reillaguet, en 1626, Reilhaguetz, en 1629, Reilliaguet, en 1632, Reliaget, en 1635, Reilhaguet, en 1679, Riliaguet, en 1690, Relhaguet, en 1773, etc http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968613Vc5nF) es un diminutiu de Relhac. Messac. Las fòrmas ancianas son tròp tardivas e tròp francesas : Missac-lez-Reilhac, en 1628, Chasteau de Messac, en 1629, Meissac, en 1867 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968602CJ4U3. Messac es benlèu format del nom d'òme gallés Mascios o Mastios, citats per Delamarre Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 192 amb lo sufixe gallés -āco(n). Anciana proprietat antica ? Onsac. Las fòrmas ancianas son Onsac, en 1531, Onsat (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII), Ouzac, en 1857 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968601eGE0o. La prononciacion es ns- o -nz- ? Sufixe gallés -āco(n) o atraccion grafica ? S'es una anciana proprietat gallo-romana, lo nom del mèstre poiriá èsser Onicius o *Unitius, citats per Dauzat e Rostaing Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 508, a Ontex e Onzain.
Istòria
De 1972 a 1982, Relhac fusionèt amb Naucèla (comuna de Naucèla e Relhac, oficialament en francés Naucelles-Reilhac), puèi tornèt venir comuna en 1982 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=28822. La comba de Vaurelhas (amb La Reginie, Tourtoulou), siá quicòm coma 200 ectaras, siaguèt conservada per Naucèla quand las doás comunas siaguèron separadas tornamai.
Administracion
Relhac siaguèt successivament dels cantons d'Orlhac, en 1793, d'Orlhac-sud, en 1801, d'Orlhac-1, en 1973, de Jussac, en 1985 e, dempuèi la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna es del canton de Naucèla.
Demografia
1968-1982 : veire Istòria. Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal Categoria:Comuna d'Occitània