Hlameac (Laméac en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia Aute vilatge o quartièr : Lo Tremont. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [lameˈak]Julien Sacaze, Enquête de linguistique et de toponymie des Pyrénées, 1887 o [la'myak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : De Flameaco, en latin, en 1313, De Lameaco, en latin, en 1342, Flameac en 1429, Laméac en 1737, Lamiac en 1759, Lamiac en 1768, Lamiac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1080&titre=lameac.
Segon Dauzat, Hlamiac que vien deu nom gallic d'òmi Lamius, dab lo sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 381.
Segon Negre, Hlamiac que vien deu nom gallic d'òmi Lamenus, dab lo sufixe -acos. Segon R. Aymard, Hlamiac que vien deu nom latin d'òmi Flammius, dab lo sufixe -acum.
Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat e Negre coneishèvan pas las fòrmas ancianas. La causida qu'ei enter Flammius e Flamen (accusatiu Flaminem), lo segond mei espandit, çò sembla, en onomastica latina. Hlamiac qu'èra donc probablament ua anciana grana proprietat antica qui avèva per mèste Flamen. Que i a tanben ua auta rason, e milhora : las prumèras fòrmas que semblan gardar lo remembre d'ua tombada de -n- intervocalica e de f remplaçat per ua aspiracion.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha