Masèras e Leson (Mazères-Lezons en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Masèras La prononciacion qu'ei [ma'zɛrɔs]. Totun, Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn que's demanda se s'ageish pas de [ma'zerɔs] com los autes Maserashttps://www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1146_t1_0264_0000_2.
Las fòrmas ancianas que son Maseres en 1368 e 1385, Maserras en 1536, Mazeras en 1538, Mazères en 1714 Mazères-Lezons despuish lo 21 de març de 1842, data de la fusion de las duas comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 311.
Segon Dauzat e Rostaing, Masèras que vien deu latin maceriae, « arroeinas, qui datan de l'epòca romana » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 456.
Segon Miquèu Grosclaude, Masèras qu'ei l'eretèr deu latin macerias, « mur de pèiras secas, arroeinas ». L'autor que sembla dobtar e dab rason, de la teoria de Dauzat sus (las arroeinas) qui serén d'epòca romana Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 86.
Segon Astor, lo latin maceria que designava a l'origina lo mur de pèiras secas, puish que prengó lo de « mur de barradura »; d'aquí, prengó los sens opausats de « arroeinas, aclapadís » e d' « ostau ». Tots aqueths sens que pòden valer en toponimia Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 488.
Leson La prononciacion qu'ei [le'zun]. Las fòrmas ancianas que son Lezoos en 1368, Lesoos en 1382 e 1385, Lezos en 1536, Lessoos en 1546, Lesons en 1614, Lezons en 1714, Lezons (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau, Mazères-Lezons despuish lo 21 de març de 1842, data de la fusion de las duas comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 310-311.
Dauzat ditz pas arren de Leson, mès a prepaus de Lesan, de Lezay, de Lézat (Jura), que hè servir lo nom latin d'òmi Lesius o Lisius (Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 400, a Lézan.
Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion de Dauzat. Leson que vieneré deu nom latin d'òmi Lesius, dab lo sufixe -onem. Grosclaude ditz pas arren de las fòrmas ancianas dab -s.
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn