Plamica ciemnopurpurowa (Arthonia fuscopurpurea (Tul.) R. Sant.) – gatunek grzybów z rodziny plamicowatych (Arthoniaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Arthonia, Arthoniaceae, Arthoniales, Arthoniomycetidae, Arthoniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1852 r. Louis René Tulasne, nadając mu nazwę Celidium fuscopurpureum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum, nazwę nadał mu w 1960 r. Rolf Santesson, przenosząc go do rodzaju Arthonia.
Synonimy nazwy naukowej: Celidium fuscopurpureum Tul. 1852 Spilodium fuscopurpureum (Tul.) A. Massal. 1856 Scutula fuscopurpurea (Tul.) Rehm 1890 Conida fuscopurpurea (Tul.) Vouaux 1915
Charakterystyka Morfologia Plecha niewidoczna, strzępki rozwijają się wewnątrz plechy gatunków z rodzaju Peltigera i Solorina. Apotecjum rozwija się w korze żywiciela, okrągłe, o średnicy od 0,5 do 2 mm. Hymenium jasnopomarańczowo lub brązowe. Parafyzoidy rozgałęzione i zrośnięte, o grubości od 1,5 do 3 µm. Worki 8-zarodnikowe, maczugowate do prawie kulistych. Askospora 1-przegrodowa, o średnicy 9–15 × 3–5 µm. Pyknidium czerwono-brązowe. Konidium pałeczkowate, o średnicy 3,5–5 × 0,8–1 µm.
Występowanie i siedlisko Gatunek rzadki. Jego stanowiska podano w USA i Chile. W Europie występuje w Hiszpanii, Francji, Austrii, Niemczech, na Słowacji, w Wielkiej Brytanii, Islandii, Irlandii, oraz w Szwecji, Norwegii i Finlandii. W Polsce jedyne stanowisko na plesze porostu Peltigera podała J. Miądlikowska w 1999 r. na Pojezierzach Południowobałtyckich.
Grzyb naporostowy, pasożyt grzybów z rodzaju Peltigera i Solorina.
Przypisy
Kategoria:Grzyby naporostowe Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Plamicowate