Pułk jazdy koronnej Aleksandra Sapiehy – oddział jazdy wojska I Rzeczypospolitej okresu wojny chocimskiej 1620–1621.

Formowania i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich, pancernych i lekkich. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.

Struktura organizacyjna Skład w 1621 W 1621 pułk starosty orszańskiego Aleksandra Sapiehy liczył 2000 koni i porcji. mały|Józef Brandt, Bitwa pod Chocimiem Husaria: chorągiew Aleksandra Sapiehy – 150 koni chorągiew wojewody witebskiego Mikołaja Sapiehy – 150 koni chorągiew Niewiaroskiego – 100 koni chorągiew Sobieszczańskiego – 100 koni

Kozacy: chorągwie Korsaka – 200 koni chorągiew Budziszowskiego – 100 koni chorągiew Hulewicza – 100 koni chorągiew Janiszewskiego – 100 koni

Rajtaria: chorągwie starosty uświatskiego Andrzeja Sapiehy – 200 koni chorągwie Smoliny – 200 koni

Piechota polska: rota Śladkowskiego – 200 porcji rota Tarnowskiego – 200 porcji rota Morawickiego – 200 porcji

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki jazdy koronnej Kategoria:Oddziały jazdy ciężkiej I Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki jazdy w dobie wojny polsko-tureckiej (1620–1621)