Côte d’Ivoire–Ghana Cocoa Initiative (CIGCI) – organizacja międzyrządowa zrzeszająca kraje produkujące kakao. Została założona w 2018 roku przez dwa kraje członkowskie, Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghanę, aby wspólnie wpływać na globalne ceny kakao i rynek czekolady. Jej deklarowanym celem jest zrównoważony wzrost dochodów rolników uprawiających kakao w krajach członkowskich. Krytycy określają organizację mianem „kartelu kakaowego” i nadali jej przydomek „COPEC”, nawiązując do kartelu naftowego OPEC.
Historia Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghana są odpowiednio największym i drugim co do wielkości producentem kakao na świecie, odpowiadając łącznie za 65% globalnej podaży kakao w 2024 roku. W 2017 roku spadek światowych cen kakao o 20% negatywnie wpłynął na sytuację milionów plantatorów kakao w Wybrzeżu Kości Słoniowej i Ghanie, co skłoniło prezydentów obu krajów do podpisania umowy o strategicznym partnerstwie w produkcji kakao. W następnym roku, 26 marca 2018 roku, Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghana podpisały Deklarację z Abidżanu w sprawie kakao, obiecując współpracę w celu zwiększenia dochodów plantatorów kakao, stworzenia strategii zrównoważonej uprawy kakao i prowadzenia badań naukowych nad produkcją kakao i . Niedługo później powołano Côte d’Ivoire–Ghana Cocoa Initiative (CIGCI) ze statutem zgodnym z dwoma poprzednimi porozumieniami.
W 2019 roku CIGCI zaczęła pobierać od nabywców kakao opłatę w wysokości 400 USD za tonę metryczną. Rządy Wybrzeża Kości Słoniowej i Ghany zagroziły wstrzymaniem finansowanych z zagranicy programów zrównoważonego rozwoju na swoich terytoriach, jeśli kupujące kakao przedsiębiorstwa nie zapłacą opłaty na rzecz CIGCI. W założeniu władz obu krajów takie rozwiązanie miałoby zawstydzić producentów czekolady, gdyż 2/3 konsumentów ostatecznego produktu deklaruje gotowość do zapłacenia większej ceny za produkt, jeśli oznacza to produkcję kakao w lepszych warunkach dla lokalnych pracowników.
W czerwcu 2021 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej odbyło się pierwsze spotkanie Komitetu Sterującego organizacji, któremu przewodniczył minister rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich Wybrzeża Kości Słoniowej , a w którym uczestniczył również ghański minister oraz kilka innych osobistości z sektora rolnego i przemysłowego Wybrzeża Kości Słoniowej i Ghany.
Organizacja thumb|Do organizacji należą dwa zachodnioafrykańskie kraje: Wybrzeże Kości Słoniowej (na pomarańczowo) i Ghana (na zielono) Do CIGCI należy dwóch członków-założycieli: Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghana. W statucie CIGCI zapisano, że członkostwo jest otwarte dla każdego kraju produkującego kakao w Afryce. W 2022 roku zainteresowanie dołączeniem do CIGCI wyraziły Kamerun i Nigeria. Łącznie te cztery kraje odpowiadają za 75% światowej produkcji kakao.
Sekretariat CIGCI jest organem operacyjnym organizacji. Ma siedzibę w stolicy Ghany, Akrze, a na jego czele stoi sekretarz wykonawczy z Wybrzeża Kości Słoniowej, mianowany przez rząd tego kraju. Pierwszym i obecnym sekretarzem wykonawczym jest Alex Assanvo, wcześniej dyrektor ds. korporacyjnych na Europę i Afrykę w amerykańskiej korporacji Mars Inc.
18 kwietnia 2024 roku prezydent Ghany Nana Akufo-Addo dokonał w Akrze uroczystego otwarcia stałej siedziby CIGCI. Podczas ceremonii otwarcia Assanvo skomentował, że CIGCI „potwierdziło wizję przywrócenia producentowi centralnej pozycji w łańcuchu wartości kakao” i stanowiło „kolejny przykład tego, jak oba kraje [Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghana], za pośrednictwem swoich głów państw, mogą pokonywać trudności”. W inauguracji uczestniczyli premier Wybrzeża Kości Słoniowej Robert Beugré Mambé (reprezentujący prezydenta Wybrzeża) oraz dyrektor generalny .
Krytyka Powstanie organizacji wywołało krytykę poza Afryką. Krytycy określają CIGCI mianem „kartelu kakaowego”, „OPEC dla kakao” i „COPEC”, przy czym te dwie ostatnie nazwy odnoszą się do Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową, czyli międzyrządowego kartelu naftowego. W artykule z listopada 2022 roku brytyjski „The Economist” stwierdził, że chociaż CIGCI udało się w krótkim okresie zawyżyć światowe ceny kakao, to organizacja nie będzie w stanie utrzymać tych cen w dłuższym okresie, ponieważ sztuczne ograniczanie podaży kakao wymagałoby dużych nakładów rządowych.
„The Economist” argumentował ponadto, że zawyżone ceny mogą w dłuższej perspektywie doprowadzić do nadpodaży, ponieważ rolnicy mogą być skłonni do przejścia na uprawę kakao lub zwiększenia jej ilości. Cobus de Hart, ekonomista z firmy konsultingowej Oxford African Economics, również sprzeciwił się regulowaniu podaży kakao, wskazując, że drzewa kakaowe potrzebują lat, aby zacząć owocować po posadzeniu, a zatem „naprawdę trudno byłoby zmusić rolników do zaprzestania produkcji [kakao]”. Inni eksperci zwrócili uwagę na możliwość, że producenci czekolady ograniczą finansowanie programów zrównoważonego rozwoju, aby zrekompensować koszty wynikające z opłaty dla CIGCI.
W pierwszych latach działalności CIGCI spotkało się również z krytyką za nieosiągnięcie rzekomego celu, jakim było zwiększenie dochodów plantatorów kakao. W odpowiedzi na konieczność uiszczenia opłaty dla CIGCI większość głównych producentów czekolady obniżyła dotychczasowe premie wypłacane rolnikom za jakość ich produktów i niezawodność.
Przypisy
Kategoria:Gospodarka Ghany Kategoria:Gospodarka Wybrzeża Kości Słoniowej Kategoria:Kakao