thumb|Ppor. Bronisław Piwko w Legionach Bronisław Teofil Piwko (ur. 31 lipca 1884 we Lwowie, zm. 5 maja 1935 tamże) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Karola i Barbary z Grubarczyków urodzony 31 lipca 1884 we Lwowie. W 1905 zdał egzamin dojrzałości, 14 marca 1908 uzyskał patent nauczyciela szkół ludowych pospolitych, a 13 marca 1914 patent nauczyciela szkół wydziałowych. W latach 1909–1914 był tymczasowym nauczycielem w szkole wydziałowej męskiej im. Króla Jana Sobieskiego we Lwowie. Przed I wojną światową przez sześć lat był członkiem Drużyn Sokolich.
29 sierpnia 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego. Po wyjeździe na Węgry zachorował na żółtaczkę. Do 6 grudnia przebywał w Domu Rekonwalescentów w Wiedniu. 8 grudnia 1914 został odkomenderowany na kurs karabinów maszynowych w Bruck an der Leitha. Po ukończeniu kursu kontynuował szkolenie w Felsővisó w 3 oddziale km kapitana Brunera. Następnie wyjechał z oddziałem do Kołomyi, gdzie został wcielony do III batalionu 3 pułku piechoty. Wyróżnił się 5 i 6 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką. Został przedstawiony do odznaczenia Złotym Medalem Waleczności i awansu na chorążego. 17 maja 1922 za te same czyny męstwa został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 18 sierpnia 1916 został mianowany chorążym ze starszeństwem z 1 lipca 1916. 7 kwietnia 1917 był wymieniony we wniosku do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) kontynuował służbę w 3 pułku piechoty, w składzie Polskiego Korpusu Posiłkowego. 1 listopada 1917 został awansowany na podporucznika piechoty. Po bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) był poszukiwany przez I Ekspozyturę sądu c. k. 7 Komendy Generalnej jako dezerter. Dołączył do II Korpusu Polskiego w Rosji i 11 maja 1918 wziął udział w bitwie pod Kaniowem. Po bitwie dostał się do niewoli niemieckiej, z której 29 czerwca 1918 uciekł przebrany w niemiecki mundur.
31 października 1918 został przyjęty do tworzącego się Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznikaDz. Rozp. Komisji Wojskowej Nr 2 z 1 listopada 1918, poz. 21.. W czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w 1 pułku piechoty Legionów. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Generalnego, a jego oddziałem macierzystym był 21 pułk piechoty. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł „adiutant sztabowy”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 543. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został przydzielony z 21 pp do Powiatowej Komisji Nadawczej w Kowlu jako przedstawiciel Ministerstwa Spraw Wojskowych. W dalszym ciągu przysługiwał mu tytuł adiutanta sztabowego. W 1924 wrócił do macierzystego pułku w garnizonie Warszawa. Wobec nieukończenia kursu doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej utracił prawo do tytułu adiutanta sztabowego. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 53. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 grudnia 1926 ogłoszono jego przeniesienie z 21 do 28 pułku piechoty w Łodzi na stanowisko dowódcy I batalionu. W maju 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto II na przeciąg czterech miesięcy. W październiku tego roku został przeniesiony do PKU Kałusz na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta. W marcu 1929 został przesunięty na stanowisko komendanta PKU Kałusz. Z dniem 1 listopada 1930 został zwolniony ze stanowiska komendanta i skierowany na dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia czynnego wraz z dodatkami, a z dniem 31 grudnia tego roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji PKU Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał we lwowskiej dzielnicy Kleparów przy ul. Jordańskiej 29. Zmarł 5 maja 1935 we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.
Był żonaty z Adelą z Sas-Jaworskich (1904–1974), z którą miał córkę Helenę Bożenę (ur. 1929).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7381 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych po raz pierwszy – 8 czerwca 1922 „w zamian za Krzyż Kaniowski” Krzyż Walecznych po raz pierwszy, drugi i trzeci – 4 stycznia 1923 „za czyny orężne w bojach b. 3 pp Leg. Pol.” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa Srebrny Medal Waleczności II klasy „za kampanię besarabską 1915”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Stałych Drużyn Sokolich Kategoria:Dowódcy batalionów 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Galicyjscy nauczyciele Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Kałuszem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie piechoty Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionu Wschodniego