Kalendarium historii Gwinei Równikowej
Czasy nowożytne thumb|Mapa z 1729 roku przedstawiająca obecną Gwineę Równikową, wschodnią Nigerię i Kamerun 1471 – portugalski żeglarz Fernão do Pó odkrył wyspę Bioko. 1474 – Portugalczycy rozpoczęli kolonizowanie wysp Bioko i Annobón. Wkrótce potem wyspa Bioko zmieniła nazwę na Fernardo Po. 1592 – Portugalczycy rozpoczęli kolonizowanie ziem należących obecnie do Gwinei Równikowej. 1778 – Portugalia przekazała Hiszpanii wyspy Fernardo Po i Annobón. 1827-58 – Brytyjczycy za zgodą Hiszpanii zajęły Bioko. 1858 – Carlos Chacon wprowadził nakaz przejścia mieszkańców kolonii na katolicyzm. 1879 – na Fernardo Po rozpoczęto zsyłać niewygodnych dla Hiszpan mieszkańców Kuby. 1898 – plemię Bubi przeprowadziło powstanie przeciwko przymusowej pracy na plantacjach należących do Europejczyków. 1900 – w wyniku układu paryskiego Hiszpanie uzyskali całkowitą kontrolę na terenach obecnej Gwinei Równikowej. 1906 – plemię Bubi przeprowadziło drugie powstanie przeciwko przymusowej pracy na plantacjach należących do Europejczyków. lata 30. XX w. – pojawiły się pierwsze wystąpienia niepodległościowe. lata 50. XX w. – założono pierwsze partie polityczne, z których najsilniejsza to Ruch Wyzwolenia Narodowego Gwinei Równikowej (MONALIGE). 1956 – Acacio Mane stanął na czele ruchu niepodległościowego la Cruzade Nacionale de Liberacion. 1958 – Acacio Mane został zamordowany przez Hiszpan. 1958 – z posiadłości hiszpańskich utworzono prowincję zamorską Gwineę Hiszpańską. 1964 – Gwinea Hiszpańska zmieniła nazwę na Hiszpański Region Równikowy. 1968 – w wyniku referendum Hiszpański Region Równikowy ogłosił niepodległość i zmienił nazwę na Gwineę Równikową.
Czasy niepodległej Gwinei Równikowej 1968 – wybory prezydenckie wygrał Francisco Macías Nguema. 1970 – Macias Nguema zakazał działalności partyjnej i powołał Zjednoczoną Partie Ludowa (PUN). 1972 – Macias Nguema ogłosił się dożywotnim prezydentem; doszło do ograniczenia wolności słowa. 1973 – wyspa Fernardo Po zmieniła nazwę na Bioko. 1976-1977 – przeprowadzono masowe aresztowania i egzekucje na członkach opozycji. sierpień 1979 – obalono reżim Nguemy, władzę objęła Rewolucyjna Rada Wojskowa; pucz przeprowadził podpułkownik Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, który objął urząd prezydenta. lata 70. XX w. – w wyniku upadku gospodarki, nepotyzmu i terroru Gwineę Równikową opuściło ok. 1/4 ludności. thumb|Teodoro Obiang Nguema Mbasogo 1981 – przeprowadzono nieudany zamach stanu na Obiang Nugemę. 1982 – Gwinea Równikowa przyjęła nową konstytucję, gen. Obiang Nguema Mbasogo został premierem i prezydentem. 1983 – przeprowadzono nieudany zamach stanu na Obiang Nugemę. 1987 – Obiang Nguema Mbasogo stanął na czele Demokratycznej Partii Gwinei Równikowej, będącej jedyną partią w państwie. 1991 – pod presją państw zachodnich wprowadzono nową konstytucję zapewniającą wolność słowa i system wielopartyjny. 1992 – w wyniku presji wywieranej przez państwa zachodnie, wprowadzono system wielopartyjny. 1993 – przeprowadzono wybory parlamentarne, które zbojkotowały partię opozycyjne po ograniczeniu ich praw wyborczych. Niezależni obserwatorzy kwestionowali ważność głosowania. 1995 – znowelizowano konstytucję. 1996 – przeprowadzono wybory prezydenckie, które wygrał Obiang Nguema Mbasogo (będący jedynym kandydatem). Niezależni obserwatorzy kwestionowali ważność głosowania. 2001 – premierem został C. Muatetema Rivas. 2002 – przeprowadzono wybory prezydenckie, które wygrał Obiang Nguema Mbasogo. 2004 – przeprowadzono wybory parlamentarne. 4 maja 2008 – wybory parlamentarne wygrała Demokratyczna Partia Gwinei Równikowej. 29 listopada 2009 – wybory prezydenckie. 26 maja 2013 – wybory parlamentarne wygrała Demokratyczna Partia Gwinei Równikowej.
Przypisy
Gwinea Równikowa