żartować () ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zażartować) (1.1) mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć
(1.1)
(1.1) żartować z kogoś / czegoś
(1.1) droczyć się, dowcipkować
żart , żarcik , żartowniś , żartownisia , żartowanie , zażartowanie , żartobliwość żartobliwie żartobliwy
() → 'łudzić, oszukiwać, zwodzić'
angielski: (1.1) joke, jest, kid arabski: (1.1) مزح, مازح białoruski: (1.1) жартаваць bułgarski: (1.1) шегувам се chiński standardowy: (1.1) 开玩笑 (kāiwánxiào), 玩 (wán) czeski: (1.1) žertovat esperanto: (1.1) ŝerci francuski: (1.1) plaisanter, railler hiszpański: (1.1) bromear interlingua: (1.1) burlar, scherzar jidysz: (1.1) וויצלען זיך, חכמהן, שפּאַסן kaszubski: (1.1) szpòrtowac, wipkòwac łaciński: (1.1) iocor, ioculor niemiecki: (1.1) scherzen nowogrecki: (1.1) αστειεύομαι piemoncki: (1.1) schersé rosyjski: (1.1) шутить słowacki: (1.1) žartovať szwedzki: (1.1) skoja, skämta turecki: (1.1) şaka yapmak ukraiński: (1.1) жартувати wilamowski: (1.1) figlowaen, śpaosa włoski: (1.1) scherzare wolof: (1.1) caaxaan