barbar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) barbarzyńca
barbar ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) barbarzyńca
(1.1)
barbar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) barbarzyńca (1.2) barbarzyńca
(1) en barbar, barbaren, barbarer, barbarerne
barbarisk
< <
barbar ()
rzeczownik (1.1) barbarzyńca
barbaarne
barbar ()
czasownik (1.1) zapuszczać brodę
barbar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) barbarzyńca
(1.1) en barbar, barbaren, barbarer, barbarene
barbarisk
barbar ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) barbarzyńca
(1.1) ein barbar, barbaren, barbarar, barbarane
barbarisk
barbar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) barbarzyńca
barbarisk
barbar ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) barbarzyńca - ktoś spoza granic świata cywilizowanego, grecko-rzymskiego (1.2) barbarzyńca - ktoś niekulturalny, grubiański, surowy, prymitywny
(1.1-2)
(1.2) surovec, primitív, odľud
barbarstvo , barbarikum , barbarizácia , barbarizmus barbarka barbarizovať /, zbarbarizovať barbarský, barbarizačný barbarsky
barbar ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) barbarzyńca
barbarka
barbar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) barbarzyńca
(1.1) en barbar, barbaren, barbarer, barbarerna
barbari barbarisk
barbar ()
rzeczownik (1.1) barbarzyńca