__TOC__ celibato ()
(dialekty z utożsamieniem s-z)
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) celibat, bezżeństwo
(1) celibatos
(1.1) El número de clérigos católicos en el mundo se ha reducido notablemente por culpa de ese maldito celibato. → Liczba duchownych katolickich na świecie znacznie zmniejszyła się z winy tego przeklętego celibatu.
(1.1) soltería
célibe célibe
celibato ()
rzeczownik (1.1) celibat
celibato ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) celibat
(1.1) vivere in celibato → żyć w celibacie • celibato ecclesiastico → celibat kościelny
celibe celibe
, -us <