__TOC__ crimine ()
rzeczownik (1.1) zbrodnia, przestępstwo
(1.1) crimine; crimines
(1.1) crimine capital → zbrodnia główna • crimine passional → zbrodnia z namiętności
criminar criminologic criminal • criminalitate • criminalista • crimination • criminologia • criminologo
crimine ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zbrodnia, przestępstwo
(1.1) crimine; crimini
(1.1) crimine contro l'umanità → zbrodnia przeciw ludzkości
criminale , criminalista , criminalità , criminalizzazione , criminosità criminalizzare criminale, criminoso criminalmente, criminosamente
, -minis