grzebać ()
,
czasownik niedokonany (1.1) rozgarniać, np. ziemię (1.2) chować zmarłego do grobu lub zajmować się grabarstwem (1.3) szukać czegoś rozgarniając coś lub przerzucając (1.4) skazywać kogoś na porażkę (1.5) amatorsko, nieudolnie, powoli coś naprawiać (1.6) o zawalonej budowli, ziemi, gruzie: przysypywać kogoś, powodując jego śmierć czasownik zwrotny niedokonany grzebać się (2.1) robić coś denerwująco powoli (2.2) drapać się (2.3) nieudolnie coś naprawiać
(1.1-6) (2.1-3)
(1.2) Pani zabija pana, zabiwszy grzebie w gajuAdam Mickiewicz, Lilie. (1.5) No a ten na motorze będzie go naprawiał, grzebiąc przy silniku. Kogo może zainteresować jakiś facet grzebiący przy swojej emzetce? (2.1) Przestań się grzebać i lepiej się sprężaj!
(1.2) chować (2.1) guzdrać się
grzebień , pogrzeb , pogrzebacz , grzebała /, grzebowisko , grzebiące , grzebanie , pogrzebanie grześć , pogrześć , pogrzebać , rozgrzebywać , rozgrzebać , zagrzebywać , zagrzebać , przegrzebywać , przegrzebać grzebalny, grzebieniasty, pogrzebowy
Pierwotnie czasownik wielokrotny od starszego , a to z → 'skrobać, drapać; grzebać, rozgarniać wierzchnią warstwę ziemi'.
albański: (1.2) varros angielski: (1.1) dig; (1.2) bury, inter duński: (1.1) rode, grave; (1.2) begrave esperanto: (1.1) enterigi; (1.2) enterigi, entombigi francuski: (1.1) remuer, fouiller, gratter; (1.2) enterrer hiszpański: (1.1) remover, hurgar; (1.2) enterrar, dar sepultura jidysz: (1.3) גראָבן זיך (grobn zich); (1.5) גראָבן זיך (grobn zich); (2.1) אַרומדרייען זיך (arumdrejen zich); (2.3) גראָבן זיך (grobn zich) kornijski: (1.2) ynkleudhyas niemiecki: (1.1) wühlen nowogrecki: (1.1) σκαλίζω; (1.2) θάβω nowopruski: (1.2) enkaptun portugalski: (1.1) cavar, mexer; (1.2) enterrar rosyjski: (1.1) рыть, копа́ть, ковыря́ть; (1.2) погреба́ть; (1.3) рыть, выгреба́ть; (1.6) погреба́ть; (2.1) копа́ться, вози́ться