figura ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka (1.2) przydrożny posąg, kapliczka (1.3) kształt ciała (1.4) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach (1.5) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec (1.6) starsze karty w talii: as, król, dama, walet; (1.7) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni (1.8) znana osobistość (1.9) osobnik, typ (1.10) bohater utworu literackiego (1.11) grupa dźwięków o charakterze ornamentu (1.12) szeroko pojęte godła herbowe/mobilia;
(1.1-11)
(1.1) Między drzewami stały figury niedźwiadków, dlatego park ten był zwany przez tyszan Parkiem Misiów lub Niedźwiadków. (1.2) A cała wieś odprowadzała ich z płaczem i lamentem aż pod figurę Częstochowskiej, która stojała przy drodze na rozstajach. (1.3) Po porodzie szybko powróciła do poprzedniej figury. (1.4) Bernard powstał, pchnął nogą taburet do pianina i zaczął ze wściekłą brawurą grać trzecią figurę kadryla. (1.8) Licha figura, a przynajmniej… nie do towarzystwa… (1.9) Ulotnił się jak kamfora! Podejrzana figura. Czy tylko co nie świsnął?
(1.1) figura + (1.2) figura + (1.3) figura +
(1.1) figura serpentinata (1.3) dziewczęca figura, dopasować coś do figury (1.7) figura geometryczna, figura płaska (1.8) ważna figura, zostać figurą
(1.1) posąg, statua (1.2) boża męka (1.8) dygnitarz, VIP, szycha, szyszka, gruba ryba, rekin
(1.5) pion (1.6) blotka
figurka, figurant, figurantka, figurowanie, figuracja, figuratywista, figuratywizm, figuratywność, figurówka figurować figuralny, figurowy, figuratywny, figuracyjny figuralnie, figuratywnie dbać o figurę, do figury, figura retoryczna, mieć figurę, poświęcić figurę, wziąć figurę, przysłowie modli się pod figurą, a diabła ma za skórą
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14.
angielski: (1.1) figure; (1.12) charge czeski: (1) figura duński: (1.1) figur ; (1.2) figur ; (1.3) figur ; (1.4) figur ; (1.7) figur esperanto: (1.1) figuro; (1.3) figuro; (1.4) figuro; (1.5) figuro; (1.6) figuro; (1.7) figuro; (1.12) figuro francuski: (1.1) statue ; (1.3) silhouette ; (1.9) personnage ; (1.12) charge hiszpański: (1.1) figura ; (1.2) figura ; (1.3) figura ; (1.4) figura ; (1.5) pieza ; (1.6) figura ; (1.7) figura ; (1.8) figura ; (1.9) figura ; (1.10) figura kaszubski: (1.1) sztatura ; (1.2) sztatura ; (1.3) sztatura niemiecki: (1.1) Figur ; (1.2) Figur ; (1.3) Figur ; (1.4) Figur ; (1.5) Figur ; (1.6) Figur ; (1.7) Figur ; (1.8) Figur , ein hohes Tier ; (1.9) Figur ; (1.10) Figur ; (1.11) Figur ; (1.12) Gemeine Figur , Heroldsbilder nowogrecki: (1.1) μορφή rosyjski: (1.3) фигура szwedzki: (1.5) schackpjäs ; (1.7) figur ; (1.10) figur wilamowski: (1.1) figur , figür włoski: (1.1) figura , rappresentazione ; (1.3) figura ; (1.4) figura ; (1.6) figura ; (1.7) figura ; (1.11) figura
figura ()
rzeczownik (1.1) figura
(1.1) figura erretoriko → figura retoryczna
figuratibo
figura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figura
(1.1)
figurka figurativní, figurální, figurový
figura ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika figurer
figura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figura
(2.1) (2.2)
(1.1) figuras
figurar, figurarse, figurear figurativo, figurable, figurante, figurado, figural, figurero figuradamente, figurativamente figuración , figurante /, figurín , figurón , figurita , figuranta , figurería , figurero , figurera , figurilla /, figurinista /
figura ()
rzeczownik (1.1) figura (1.2) rysunek, ilustracja
figurante
figura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) postać, sylwetka
(1.1) figura; figures
(1.1) silueta
figura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) postać, figura (1.2) obraz, symbol, typ, zapowiedź (kogoś)
(1.1) figura, figurae
(1.2) David figura Christi. → Dawid (jest) zapowiedzią Chrystusa.
figura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figura (1.2) kształt, wygląd
figura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma, wygląd (1.2) figura (1.3) rysunek, obrazek, ilustracja (1.4) symbol, figura
figurare figurativo