współżyć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) o człowieku: odbywać stosunek seksualny, kopulować (1.2) mieszkać, żyć z kimś w jakiś sposób (1.3) żyć w symbiozie
(1.1-3)
(1.1) Matka zdenerwowała się, gdy się dowiedziała, że jej córka współżyła przed ślubem. (1.2) Staram się dobrze współżyć ze swoimi sąsiadami.
(1) współżyć z +
(1.2) dobrze / źle współżyć z sąsiadem / kolegami / …
(1.1) kochać się, uprawiać miłość, uprawiać seks, seksić się, kopulować, pieprzyć się, pierdolić się (1.2) żyć (zob. uwagi)
współżycie
(1.2) (1.3) z (1.2)
(1.1) „współżyć” określa samą fizyczną stronę tej czynności, używane jako bardziej oficjalna nazwa (KKK, prawo); „kochać się” oznacza, że czynność odbywa się z miłością, podobnie (w mniejszym stopniu) „uprawiać miłość”; „uprawiać seks” jest bardziej potoczne od „współżyć”; „seksić się” w slangu młodzieżowym ma odcień żartobliwy i odpowiada zwrotowi „uprawiać seks”; „kopulować” sugeruje, że czynność odbywa się na podobieństwo zwierząt; wulgarne „pieprzyć się” i silniejsze „pierdolić się” kładą nacisk na fizyczną stronę czynności, z wyrażeniem dla niej lekceważenia lub nawet pogardy; (1.2) „współżyć” jest przestarzałe, być może zastąpione przez „żyć” ze względu na skojarzenia z (1.1)
arabski: (1.1) جامع czeski: (1.1) souložit duński: (1.1) samleje hawajski: (1.1) ai niemiecki: (1.2) zusammenleben rosyjski: (1.1) сожительствовать, жить совместно; (1.2) сожительствовать, жить совместно; (1.3) находиться в симбиозе rumuński: (1.2) trăi słowacki: (1.1) súložiť