sługa () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która usługuje (1.2) dworzanin (1.3) osoba podległa w układzie sadomasochistycznym
(1.1-3)
(1.1) służący, pachołek, rab, parobczak
(1.1) pan (1.3) pan, master
służba , służący , służenie , służebnica , służka służąca służyć , usługiwać , usłużyć , zasłużyć , obsłużyć usłużny, służebny, służbowy
sługa boży • pan każe, sługa musi • serce nie sługa • pan szczodrobliwy, sługa życzliwy • pan, co obietnicą płaci, szybko sługę utraci • pan, który się sługi boi, za niewolnika stoi • staremu psu i staremu słudze jedna płaca • gdzie moda panią, rozum sługą • w dzień świętego Szczepana sługa na wsi zmienia pana • księży sługa wnet wyjdzie na pana • księży sługa boi się pługa • jaki pan, taki sługa • na święty Szczepan każdy sługa pan • sługa dobry pana myśli zna
angielski: (1.1) servant, minion; (1.2) courtier; (1.3) servant, slave arabski: (1.1) عبد , فراش beludżi: (1.1) چاکر cerkiewnosłowiański: (1.1) рабъ czeski: (1.1) sluha duński: (1.1) tjener esperanto: (1.1) servisto francuski: (1.1) serviteur gocki: (1.1) 𐌼𐌰𐌲𐌿𐍃 interlingua: (1.1) servo jidysz: (1.1) דינער (diner) łaciński: (1.1) minister , servus niderlandzki: (1.1) bediende / niemiecki: (1.1) Diener nowogrecki: (1.1) διάκονος , δούλος rosyjski: (1.1) слуга , раб slovio: (1.1) sluzxnik starogrecki: (1.1) θής szwedzki: (1.1) tjänare ukraiński: (1.1) слуга wilamowski: (1.1) dīner , knǡht ; (1.2) dīner włoski: (1.1) servo , famulo