()
rzeczownik (1.1) dziecko
(1.1) 这场火灾是由一个孩子玩火柴而引起的。(zhè chǎng huǒzāi shì yóu yīgè háizǐ wán huǒchái ér yǐnqǐ de) → Pożar zaprószyło dziecko bawiące się zapałkami. (1.1) 孩子学外语非常容易。(háizi xué wàiyǔ fēicháng róngyì) → Dzieci z łatwością uczą się języków obcych. (1.1) 如今大多数孩子宁愿玩篮球或足球。(rújīn dà duōshù háizǐ nìngyuàn wán lánqiú huò zúqiú) → Większość dzieci w dzisiejszych czasach woli grać w koszykówkę lub piłkę nożną.
(1.1) klasyfikator: 个 (ge); 一个孩子 → jedno dziecko; tworząc można dodać przyrostek 们, aby dodatkowo pokreślić mnogość dzieci lub doprecyzować wypowiedź, ale nie jest to konieczne, podobnie jak dodanie 一个 zwykle doprecyzowuje, że mowa dokładnie o jednym dziecku: 休息结束，孩子匆忙回到教室。→ Po przerwie dziecko pospieszyło z powrotem do klasy. lub: Po przerwie dzieci pospieszyły z powrotem do klasy. 休息结束，孩子们匆忙回到教室。→ Po przerwie dzieci (liczba mnoga) pospieszyły z powrotem do klasy. 休息结束，一个孩子匆忙回到教室。→ Po przerwie (pojedyncze) dziecko pospieszyło z powrotem do klasy.
(1.1) 男孩子 → dziecko płci męskiej (=chłopiec) • 女孩子 → dziecko płci żeńskiej (=dziewczynka)
(1.1) 小孩•孩儿
(1.1) 大人
孩子气 • 孩子头 • 孩子王 孩子气
→ dziecko + przyrostek tworzący rzeczowniki
孩子 odnosi się zarówno do dzieci jako potomstwa, jak i osób małoletnich, jednak w tym pierwszym kontekście osoba chińskojęzyczna dużo częściej użyje bardziej precyzyjnych określeń syn (=儿子) i 女儿 (=córka), względnie 儿女 (= synowie i córki = dzieci), niż w analoicznych sytuacjach zrobiłaby to osoba polskojęzyczna