plus ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera (1.2) znak przy ocenie szkolnej podwyższający ją (1.3) dodatnia cecha czegoś przymiotnik (2.1) dodatni (2.2) po ocenie: podwyższenie oceny spójnik (3.1) a oprócz tego, ponadto (3.2) dodać (spójnik łączący składniki przy dodawaniu)
(1.1-2) (1.3) (2.1-2)
(1.1) Tutaj, zamiast minusa, powinien być plus. (1.2) Kasia dostała dziś czwórkę z plusem. (1.3) Jedziecie do stolicy kraju kapitalistycznego, który to kraj ma być może nawet tam i swoje… plusy. Rozchodzi się jednak o to, żeby te plusy nie przesłoniły wam minusówS. Bareja: Miś. (2.1) Matka ma czynnik Rh plus, więc nie musi się obawiać konfliktu serologicznego. (2.1) Jest plus dwadzieścia stopni. (2.2) Kasia dostała dziś czwórkę plus. (3.1) Dostałam dziś dwa bukiety kwiatów plus bombonierkę. (3.2) Dwa plus pięć równa się siedem.
(1.3) zaleta (3.2) dodać
(1-3) minus
plusik plusowy plusować , zaplusować in plus • plus minus • mieć u kogoś plus • być na plusie • zmienić się na plus • pięćset plus
angielski: (1.1) plus baskijski: (1.1) plus; (3.2) gehi białoruski: (1.1) плюс ; (1.2) плюс ; (1.3) плюс duński: (1.1) plus ; (1.3) plus ; (2.1) plus; (3.1) plus; (3.2) plus esperanto: (1.1) pluso; (3.2) plus fiński: (1.1) plus; (1.2) plus; (2.1) plus; (3.2) plus francuski: (1.1) plus niemiecki: (1.1) Plus ; (1.3) Plus ; (2.1) plus; (2.2) plus; (3.2) plus, und polski język migowy: rosyjski: (1.1) плюс ; (1.2) плюс ; (1.3) плюс szwedzki: (1.1) plus ukraiński: (1.1) плюс ; (1.2) плюс ; (1.3) плюс
plus ()
rzeczownik (1.1) znak plusa przymiotnik (2.1) dodatni przyimek (3.1) plus, i, wraz z spójnik (4.1) i dodatkowo (4.2) plus
plus ()
rzeczownik (1.1) plus
plus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) plus (znak +) (1.2) plus (wynik ekonomiczny wyższy od zera) (1.3) korzyść, zaleta (1.4) dodatni biegun baterii przysłówek (2.1) podawany przed wartością, aby określić ją jako dodatnią plus (2.2) podawany po wartości, aby uwzględnić także wartości większe plus spójnik (3.1) plus
(1) et plus, plusset, plusser, plusserne
(3.1) Ifølge min lommeregner er tooghalvtreds plus toogtredive fireogfirs. → Według mojego kalkulatorka pięćdziesiąt dwa plus trzydzieści dwa daje osiemdziesiąt cztery.
(1) minus (2) minus (3) minus
plus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) plus, znak dodawania (1.2) zaleta przysłówek (2.1) bardziej (2.2) więcejAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 35, PB 2793/70.
être plus catholique que le pape • être plus royaliste que le roi
plus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dodatek do żołdu, hiberna (1.2) gratyfikacja, premia, dodatek
(1) pluses
(1.2) plus de peligrosidad → dodatek za niebezpieczną pracę • plus de antigüedad → dodatek za wysługę lat
plus ()
przysłówek (1.1) bardziej
(1.1) plus;
(1.1) minus
plus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) większa ilość, więcej
(2.1)
(3.1)
(1.1) plus, pluris (2.1) plus, pluris
(1.1) zawzyczaj
plus ()
przyimek (1.1) plus, dodatkowo przysłówek (2.1) plus (przed liczbą) spójnik (3.1) plus, dodać
(2.1) symb. +
Plus
(3.1) zobacz też: Spójnik plus Dostęp 29.11.2023.
plus () плус
rzeczownik (1.1) plus słowo pomocnicze (2.1) służy do tworzenia stopnia wyższego przymiotników i przysłówków
(2.1) plus ranuo → wcześniej
plus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) plus
(1.1) ett plus, pluset, plus, plusen
(1.1) Två plus två är fyra. → Dwa plus dwa to cztery.
(1.1) minus