pała ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: pałka, zwykle taka do bicia (1.2) jedynka (ocena niedostateczna w szkole) (1.3) (niegdyś też ) dwója, dwójka (ocena) (1.4) głowa (1.5) penis (1.6) policjant
(2.1) 3. od: pałać
(1)
(1.1) Jacek dostał po meczu pałą po plecach od policjanta. (1.2-3) Marek dostał dziś pałę za brak pracy domowej. (1.4) Pała mnie boli po wczorajszym piciu. (1.5) On ma wielką pałę. (1.6) Stoją pały z suszarką i łapią każdego, kto przekroczy prędkość.
(1.2) postawić / stawiać pałę (1.4) łysa pała • zdzielić / strzelić w pałę (1.5) postawić / stawiać pałę • ssać pałę
(1.1) pałka (1.2) jedynka, lufa, kosa, gała, gol, lacz, kapa (1.3) dwójka, dwója, lufa, gała, gol (1.4) głowa, łeb (1.5) członek, chuj, fiut (1.6) glina, pies
pałka , pałowanie , paliczek , palecznik pałować , spałować pałeczkowaty
na głupiej pale kręcą się fale • przegiąć pałę / przeginać pałę • w pale się nie mieści • zalać pałę • zakuta pała • wbić sobie do tępej pały
(1.4) źródłosłów dla
(1.1) (1.2-3) (1.4) (1.5) (1.6) rosyjski: (1.3) кол