dy

dy ()

rzeczownik (1.1) udo

dy ()

liczebnik główny (1.1) dwa, 2

(1.1) Në orën dy të pasditës. → O godzinie drugiej po południu.

liczebnik porządkowy: i dytë

dy ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szlam, muł, błoto

(1.1) en dy, dyn;

(1.1) sjunka ned i dyn → ugrzęznąć w błocie

(1.1) gyttja, slam

dyig

dy ()

dī • diy

rodzajnik określony (1.1) rodzaj żeński (1.2)

(1.1) dy, der, der, dy (1.2) dy, der, dan, dy

(1.1) dy +rzeczownik f